And Also the Trees - Green Is the Sea (1992)

And Also The Trees is een band die al ruim 25 jaar op zeer hoog niveau muziek maakt. Ze hebben daarbij helaas maar op kleine schaal erkenning gekregen, maar onder die erkenning zit bijv. wel iemand als Robert Smith, die groot fan van ze is en terecht. Wat deze band presteert is vrij zeldzaam. Ze hebben een sound die uit duizenden te herkennen is, zetten iedere keer weer een sfeer neer die, ergens tussen nostalgie en magie in, beelden kan oproepen van Engelse heuvellandschappen met duistere kasteeltjes en ruïnes. De muziek van deze band kan je verplaatsen in tijd en ruimte. Het is dichterlijk, zweverig, artistiek, creatief en tegelijk van een ontzettend hoog niveau muzikaliteit.
En nee, het is zeker niet erg toegankelijk voor iedereen en dat komt denk ik voornamelijk door de stem van de zanger en zijn manier van zingen, maar soms moet je even doorbijten voor je werkelijke schoonheid ontdekt. Om wat specifieker te zijn over dit album zal ik het nog wat vaker moeten luisteren, maar in elk geval springt The Woodcutter er al uit.

Op 12 januari 1980 hadden ze hun eerste live optreden! Kan je nagaan hoelang deze heren al zulke goede muziek maken.

Ik hou van deze band, met de prachtige epische zang. Deze muziek geeft weer dat zelfs instrumenten gevoelens hebben, want dit zijn emoties die niet na te spelen zijn. Prachtig, meegaand en verliefd wordt je hierdoor. Het heeft een sfeer die gewoon niet te beschrijven is. In bijvoorbeeld The Fruit Room, prachtig. De muziek is misschien niet in de hedendaagse muziekstijl onder te brengen, maar het is gewoon een absolute must voor een liefhebber van sfeer. Als je een avondje niets te doen hebt, is dit een prachtig album te draaien

Om het kort samen te vatten, dit is mijn definitie voor 'sfeer'

Deze cd is een hele tijd out-of-print geweest, maar onlangs opnieuw gedrukt en volgens de berichten maar zo beperkt dat hij alweer bijna out-of-pint is. Better get it fast!

Hm, laag gemiddelde, weinig stemmen, waarom zou een mens hier achteraan gaan? Ik weet het niet, maar mij bevalt hij enorm goed. The Fruit Room en het zeer fijne instrumentaaltje dat daarop volgt zijn de hoogtepunten.

Doordat ze mijn vorige bericht hebben gelezen

Dat kan het best eens geweest zijn . Laat ook eens een stem achter hier.

Wat een prachtig album blijft dit toch. Er is niets wat hier bij in de buurt komt, zo ontzettend Engels uit vervlogen tijden. En dan het muzikale timbre alsof je in een onderwater wereld luistert naar de teksten van Yeats. Zeer bijzonder...

And the wind in your bare ribs
Uttered still the tunes of lovers
In the geese veed sky
My dead lords
I confess an uneasiness in my love for you,

Tsjongejonge, na 2019 geen berichten meer bij deze AATT klassieker. The Dust Sailor schalt hier nu door de kamer en ik kan niets anders zeggen dan dat dit KUNST is. Wat een muzikale pracht...

I am the dust sailor
Drifting deep on the southern breeze
I smell the cold Welsh sinking sea
Float down through the mirage heat
Of the south with me.,
I comb my way down beaches
To the jetsom dry towns