FIDLAR - Almost Free (2019)

Can't You See, klinkt wel lekker maar ook wel errreg glad!

Tweede single: FIDLAR - By Myself - YouTube

By Myself, wat een aanstekelijk nummer!

Het is al de vierde single Alcohol, Too Real en Can't You See waren al uitgebracht.

Alcohol is zowat het beste van deze band. Wow! Ook na ruim een jaar blijf dat een sterk nummer.

Fantastische plaat. Als je alleen punkrock wil horen dan kom je van een koude kermis thuis, als je een lekker gevarieerd plaatje wil van een band die z'n eigen grenzen opzoekt, dan bevalt ie een stuk beter, vermoed ik.

De naam is hier wel eens opgeworpen maar echt bekend met het uit Los Angeles, California afkomstige FIDLAR ben ik eerlijk gezegd niet.En na een aantal draaibeurten van Almost Free heb ik zo te horen niet al te veel gemist al moet ik wel zeggen dat het album wel lekker weg luistert.
De vrij gepolijste combinatie van rock,hiphop,wat punk en een karrenvracht tekstuele ongein hebben we natuurlijk al veel vaker gehoord en die categorie is het niet meer dan een aardige middenmotor.
Almost free opent nog vrij sterk met het lekkere Get Off My Rock maar vervolgens is het me allemaal toch net iets te vaak te gelikt en bekend.Voor originaliteit moet je dus niet echt bij FIDLAR zijn.
Van de andere kant is het wel erg genietbaar,ook Alcohol,Thought. Mouth en het titelnummer mogen er zeker zijn dus voor een dik half uur pretentieloos vermaak zit je bij deze cd wel goed.
Voldoende.

Dit zijn - en vooral Alcohol - de nummers die zo op een van hun eerste twee albums hadden kunnen staan. Dus mocht je meer hebben met hun snelle (surf)punk sound, dan zou ik vooral hun debuut album nog een kans geven.

Het is niet een album dat ik veel zal afspelen. Staan wel een aantal nummers op die meer dan moeite waard zijn. Can't You See, Alcohol, Nuke, Too Real en Kick zijn hele aanstekelijke nummers. De overige doen me eigenlijk niet zo veel. Maar zijn zeker niet slecht.

Waar ik in 2013 het self-titled album nog een van de beste van het jaar vond, heeft de band inmiddels helaas afgedaan. Van snoeiharde, gut-garage-rock naar gepolijste pop-reggae-Smashmouth-nummers over gevoelens, hè bah.
Net als Mozes en Afterpartees en zo veel andere garage bandjes die (bovengemiddeld) hard beginnen en plots menen het publiek te moeten pleasen. Jammer, maar helaas. Verder zoekennnnnnn!

Dit album begint heel goed maar zakt dan ook nadien weer erg snel. Geen constante kwaliteit. Voor mij 2,5 sterren