Cro-Mags - Best Wishes (1989)

Best Wishes is de tweede langspeler van de, destijds onder personele strubbelingen staande Cro-Mags. De bijna legendarische vocalist John Joseph is van het toneel verdwenen en het andere boegbeeld Harley Flanagan nam de vocalen voor zijn rekening.

Cro-Mags presenteerde zich nog immer als hardcore acht, maar Best Wishes is in mijn beleving een op en top thrash metal album. En nog gaaf ook. Death Camps hakt er wat dat betreft vanaf de eerste tonen lekker representatief in. Stevig en explosief, maar ook bij vlagen behoorlijk genuanceerd en afwisselend. Flanagans vocalen passen uitstekend bij de muziek.

De krishna boodschap voelt voor mij best ongemakkelijk, maar met de essentie kan ik best leven. Het kan nergens zo duister zijn of het wordt wel weer een keer licht.

Of zoiets.

Zoals Edwynn hierboven al eerder opmerkte meer (Trash)Metal dan hardcore maar de puzzelstukjes vallen wat mij betreft perfect op z'n plaats.Flanagan doet het verrassend goed op zang en Best wishes klinkt echt als een eenheid.Naar mijn mening hun beste album.

Oeh, dat is een harde stelling. Cro-Mags heeft nog niets kunnen maken dat tipt aan The Age of Quarrel, imo. Mijn hardcore-fanboi-gedrag stelt het nu eenmaal zo. Dit is een wereld van verschil en duidelijk een stap die ik helemaal niet kon waarderen. De band mist de peper in de reet die het in 1986 wel had. Niet alleen doordat ze John Joseph verloren zijn, maar ook omdat hun thrash metal gewoon dodelijk saai en afschuwelijk flauw klinkt. Af en toe zijn er wel wat goede momenten, maar ik heb dit nooit meer in zijn geheel gedraaid.

Tja meningen verschillen en dat is maar goed ook,hierbij gezegd;natuurlijk is The Age of quarrel een goede hardcore plaat maar voor mij toch niet de klassieker die velen er in zien.Dan kies ik voor de debuut albums van Bad brains,Suicidal tendencies,Black flag en de tweede van Snfu,Offenders en 7 Seconds.Wat Best wishes betreft,een heerlijke Trash plaat die ik nog regelmatig met veel plezier draai en voor mij is dat genoeg.Maar ja misschien vergelijken we appels met peren.

Dat sowieso, want thrash metal en hardcore liggen erg ver uit elkaar. En binnen hardcore zijn er zo veel classics, zodat iedereen zijn favorieten er kan uitkiezen en enkel bij die kan zweren

Baanbrekend album die een nieuw gezicht gaf aan hardcore

Een van de eerste LP's die ik ooit van mijn zuur verdiende krantenwijkcentjes kocht. Nu, 27 jaar
later, zijn er in mijn immer uitdijende collectie nog steeds maar weinig albums beter dan deze klassieker.

Goede timing van je bericht, kun je gelijk doorstappen naar Harley's nieuwe worp

Harley Flanagan - Cro-Mags (2016)

Dank voor de tip!