Fields - Everything Last Winter (2007)

De single Charming the Flames klinkt alvast goed. Niet standaard, maar wel meteen vertrouwd. Nog op zoek naar meer van dit album.

Album klinkt aardig. Dien hem nog een paar keer te luisteren voor een goed oordeel maar het is duidelijk geen slecht album.

Alweer zo'n lekker bandje gevonden! We mogen deze week zeker niet klagen. Het nummer Song For The Fields van de Britse indie en electronic rock band Fields zwierf al een tijd lang door mijn mediabibliotheek, maar het was gister dat het nummer me in een keer bij mijn strot greep. De ijzersterke opener en tevens single van het album Everything Last Winter voorspelt een heel lekker album. Omdat de heren en dame van Fields nog bekendheid moeten verscharen is deze band nog lekker fris en onbezorgd. Het debuutalbum van Fields is in april van dit jaar uitgebracht onder zowel Atlantic Records als onder Black Lab Records. De sound is lekker stevig met veel rockelementen, maar ook elektronische elementen zijn de basis van deze geweldige groep. Fields bestaat overigens uit oprichter Nick Peill die zorgt voor de vocalen, de akoestische gitaar en de keyboards. Daarnaast hebben we de IJslandse Þórunn Antonía die de zang en het keyboard voor haar rekening neemt, Henry Spenner eveneens een vocalist en zorgt voor de drumpartijen, bassist Matty Derham en tot slot Jamie Putnam achter de elektrische gitaar. Een selectief groepje die heel wat geluid krijgt uit een beperkt aantal instrumenten. Soms is het een beetje trashy, op andere momenten is het dan weer een mooi samenspel waar geen speld lijkt tussen te kunnen komen. Vooral de soms krijsende elektronische geluiden weten een bepaalde sfeer te creëren die alleen Fields kan voort produceren. Daar bovenop komen natuurlijk nog de aanstekelijk vocalen van voornamelijk de enige dame uit het stel, Þórunn Antonía. Nu nog een beetje meer bekendheid verscharen en we vinden Fields terug op de grotere radio- en tv programma's. Of toch maar gewoon voor jezelf houden en in het geheim genieten van deze mooie muziek?

Ja, dit plaatje gaat alle kanten op. Van harde trashy klinkende electronic tot rustige pop en rock nummers. Even wennen is het wel. Sommige nummers als Song For The Fields en Charming The Flames liggen na een luisterbeurt al lekker in het gehoor, maar het merendeel heeft wat tijd nodig. Ik kan dan ook vanaf dit punt dit album nog niet hoger beoordelen dan 3*. Ik merk dat ik Everything Last Winter nog vaak moet gaan draaien, want Fields is niet zomaar een bandje. Mijn beoordeling zal dus vast nog wel omhoog gaan. Tijd zal het zeggen.

Aardig album. Lekkere, volle, en vrij originele klank. De folk instrumenten voegen wel iets fris toe, en ook die meerstemmigheid tussen de mannelijke en vrouwelijke zanger(es) werkt positief.

Muzikaal zitten we hier in het melancholische indie rock steegje, met een flinke dosis galm erop. Ook al trekt het er dan muzikaal van geen kanten op, de sfeer zit zo'n beetje tussen Interpol en Slowdive... maar dan zonder even pakkend te zijn.

Het enige wat me wat tegensteekt is dat ik het gevoel heb dat ze soms toch wel iéts tè hard hun best doen om de nummers een melancholische bijsmaak te geven. Het zit allemaal goed ineen, en het klinkt ook niet echt geforceerd, maar toch mis ik ergens een gevoel van spontaneïteit, en heb ik eerder het gevoel naar een "product" te luisteren, eerder dan naar een "creatie," als je begrijpt wat ik bedoel.

Maar zeer zeker het beluisteren waard!

PS: Nog effe toevoegen voor ik mijn bericht niet meer kan editen: zeer mooie en verzorgde booklet ook! Je gaat mij vertellen dat je daar geen CD voor gaat kopen, maar ik vind het toch altijd fijn om een afgewerkt resultaat tussen m'n poten te kunnen vasthouden, waar je merkt dat er tijd en moeite in gestoken is.