MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Phillip Henry - True North (2018)

mijn stem
3,80 (5)
5 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Folk
Uitgebracht in eigen beheer

  1. Little Bird (3:12)
  2. The Road to Tofino (She's Like a Swallow / Sweet Reunion) (5:31)
  3. True North (4:02)
  4. Domino Road (Jutland, Domino Road) (4:10)
  5. Keep Saying Hello (5:30)
  6. O'Carolan's Welcome (3:48)
  7. Medley: I Can't Keep from Crying Sometimes / Not Over Yet (6:31)
  8. Medley: Attingham Waltz / December (6:29)
  9. Brother Wind (5:30)
  10. Reverence Revisited (3:15)
  11. Kalyan Variations (5:37)
totale tijdsduur: 53:35
zoeken in:
avatar van Broem
4,0
Een man en zijn slide guitar. Heerlijk simpel doch onderscheidend. Afwisselend instrumentaal en gezongen. Boeiend album.

avatar van Lura
4,0
Dit album doet het vooral goed bij mij op de vroege morgen.

avatar
4,5
Phillip Henry ken ik van het duo Phillip Henry and Hannah Martin voortaan Edgelarks. Een prachtig duo , waarbij ze elkaar zo danig inspireren dat 1+1=3 of nog veel meer is. Hannah Martin is bij Edgelarks diegene die veel van de zang voor haar rekening neemt en dat fabuleus doet. Niet dat Phillip bij Edgelarks tweede viool speelt (wat flauw, aangezien Hannah ook prachtig viool speelt), aan alles merk je dat Phillip ongelooflijk muzikaal is, maar ook goed dat spel ten bate van iemand anders kan stellen. Phillip is meer de troubadour, de zwerver die overal naar toe gaat en zich laat beïnvloeden door verschillende culturen. Zo is hij maanden in India geweest om chaturangui te leren spelen, en zeer specifieke sitar achtige dobro. Overal haalde hij slide gitaren vandaan en trad op in heel de wereld. Verder speelt hij bij Edgelarks ook bijzonder goed mondharmoncia en beat box.
Phillip is geen onverdienstelijk zanger, een beetje bluesachtig, wat 'knauwend'.
Een solo plaat van hem, hoe verhoudt zich dat tot Edgelarks ?
Omdat hij alles alleen doet, is er niet echt een gemis van Hannah Martin. Het is gewoon geen Edgelarks. Het is Phillip Henry die doet waar hij ongelooflijk goed in is.
Prachtig (slide) gitaarspel, soms wat bluesy zang er tussen. Een aantal covers, één nummer geschreven door hem en Hannah (True North), andere nummers geschreven door Phillip alleen en een enkeling weer met iemand anders en traditionals. Bij nummer 8 hoor je ineens een bekend thema van Edgelarks terug.
Een prachtig album en ook hier wil ik het woord gebruiken wat ik ook bij Edgelarks heb gebruikt 'subtiele folk'. Edgelarks is door de prachtige zang nog wat subtieler, hier zitten iets meer rauwe randjes, maar wat is dit ook mooi. Iets vrijbuiterigers. Edgelarks wilde ik 5 sterren geven, dat heb ik niet gedaan. 4,5 ster vind ik voor dit album net iets te hoog, ter compensatie doe ik dat toch maar. Prachtige muziek.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 12:58 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 12:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.