menu

Tiny Ruins - Olympic Girls (2019)

mijn stem
3,64 (11)
11 stemmen

Nieuw-Zeeland
Folk
Label: Milk!

  1. Olympic Girls (4:37)
  2. School of Design (4:04)
  3. How Much (4:02)
  4. Sparklers (3:46)
  5. Holograms (4:26)
  6. Kore Waits in the Underworld (5:24)
  7. Bounty (2:48)
  8. One Million Flowers (4:15)
  9. My Love Leda (3:40)
  10. Stars, False, Fading (3:15)
  11. Cold Enough to Climb (3:04)
totale tijdsduur: 43:21
zoeken in:
avatar van WoNa
De eerste beluistering vandaag is zeker veel belovend. Voor mij een nieuwe naam, al zijn er al een paar albums van Tiny Ruins. Flying Nun Records, NZ, slaat weer toe.

avatar van Jazper
WoNa schreef:
De eerste beluistering vandaag is zeker veel belovend. Voor mij een nieuwe naam, al zijn er al een paar albums van Tiny Ruins. Flying Nun Records, NZ, slaat weer toe.


22 maart treedt ze op in Rotterdam. Dan kun je haar in het echt bewonderen!

avatar van WoNa
Ik zag het Jazper, txs. Amsterdam is net dichterbij op 21-3.

avatar van Choconas
WoNa schreef:
De eerste beluistering vandaag is zeker veel belovend.

Ik heb er ook een aangename, eerste luisterbeurt op zitten. Een aantal nummers kende ik al van haar live-optredens en omdat ze al op het internet te horen waren, maar ook de nog onbekende liedjes klonken goed. Ik heb zo'n idee dat ik dit album de komende tijd grijs ga draaien en ik kijk alvast uit naar maart, want live is Tiny Ruins niet te versmaden!

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Tiny Ruins - Olympic Girls - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Nieuw-Zeelandse band maakt prachtige, sprookjesachtige muziek, die de koude en donkere winteravonden op unieke wijze inkleurt

Tiny Ruins ken ik uit het verleden, maar met Olympic Girls is de band uit Auckland helemaal terug. De band verkeert op haar nieuwe plaat in grootse vorm en combineert bijzondere klanken uit een aantal genres tot een geluid dat zowel betovert als intrigeert. Wolken folk, dreampop en psychedelica vloeien op fraaie wijze samen en vormen de perfecte basis voor de prachtige vocalen van zangeres Hollie Fullbrook, die Olympic Girls van Tiny Ruins naar steeds grotere hoogten tilt. Echt een heerlijke plaat om bij weg te dromen, maar ook een plaat waarvan je geen enkele noot wilt missen.

Ik ben het laatste jaar opvallend veel goede platen uit Nieuw-Zeeland tegengekomen en heb er weer een te pakken. De uit Auckland afkomstige band Tiny Ruins was me nog vaag bekend, al is het wel een jaar of acht geleden dat ik voor het laatst iets hoorde van de band rond zangeres Hollie Fullbrook.

Olympic Girls, de eerste plaat van Tiny Ruins in een jaar of vijf, wordt op de website van het eveneens uit Auckland afkomstige Flying Out Records al een aantal weken aangeprezen als een release om naar uit te kijken en de hofleverancier van de betere Nieuw-Zeelandse popmuziek heeft ook dit keer niets te veel gezegd.

Binnen Tiny Ruins draait alles om zangeres Hollie Fullbrook. Haar bijzonder stem bepaalt voor een belangrijk deel het geluid van de Nieuw-Zeelandse band en het is een stem die mij binnen een paar luisterbeurten compleet heeft ingepakt; net zoals ze dat 8 jaar geleden ook al eens deed.

De muziek van Tiny Ruins op Olympic Girls is uiterst ingetogen en raakt vaak aan de folk. De mooie en bijzondere stem van Hollie Fullbrook lijkt gemaakt voor authentiek klinkende folk, maar Olympic Girls past maar ten dele in dit genre. Olympic Girls staat vol stemmige en voornamelijk ingetogen klanken. Het zijn akoestische klanken die leunen op een basis van de akoestische gitaar, maar de band uit Auckland kleurt haar geluid vervolgens zeer smaakvol in met allerlei subtiele accenten en hier en daar met flink wat elektronica, waarmee de paden van de folk worden verlaten.

De instrumentatie op Olympic Girls is mooi en vaak bijzonder, maar het is ook een instrumentatie die volledig in dienst staat van de prachtige zang van Hollie Fullbrook. De Nieuw-Zeelandse zangeres bestrijkt het spectrum tussen Harriet Wheeler van The Sundays en Natalie Merchant van 10,000 Maniacs. Beide bands zijn ook in muzikaal opzicht relevant vergelijkingsmateriaal. Tiny Ruins kan net zo zwoel verleiden als The Sundays, maar heeft ook het prikkelende van 10.000 Maniacs en raakt hier en daar ook nog eens voorzichtig aan Beach House, om nog maar eens een naam te noemen.

Het is aan de andere kant ook vergelijkingsmateriaal dat niet al te lang stand houdt, want het bijzondere geluid van Tiny Ruins durf ik best uniek te noemen. Olympic Girls is een plaat die bijzonder aangenaam voortkabbelt op de achtergrond. De sfeervolle klanken voeren je mee naar eindeloze landschappen van grote schoonheid, waarna de wonderschone zang van Hollie Fullbrook de muziek van Tiny Ruins voorziet van mythische proporties. De bijzondere songs op Olympic Girls verdienen het echter ook om tot in het kleinste detail te worden uitgeplozen.

In de instrumentatie gebeurt steeds weer iets anders en alles draagt even mooi bij aan het zo bijzondere resultaat. Tiny Ruins vermengt op Olympic Girls op bijzondere wijze invloeden uit de folk, de dreampop en de psychedelica en voegt er nog iets bijzonders aan toe. Ik luister inmiddels voor de zoveelste keer naar de bijzondere muziek van Tiny Ruins en raak steeds meer verslingerd aan het prachtige Olympic Girls, dat absoluut een geslaagde comeback genoemd mag worden. Erwin Zijleman

avatar van Choconas
erwinz schreef:
Olympic Girls, de eerste plaat van Tiny Ruins in een jaar of vijf [...] Olympic Girls, dat absoluut een geslaagde comeback genoemd mag worden.

Niet helemaal waar, zo'n drie jaar geleden bracht Tiny Ruins nog met Hamish Kilgour de fraaie Hurtling Through EP uit. Zo enorm is het gat tussen oud en nieuw werk dus niet, ik vraag me dan ook af of je dit wel een comeback kunt noemen.

Wel een fijne recensie verder. Zelf moet ik het album nog wat langer op me laten inwerken voordat ik het ga beoordelen.

avatar van PB 82
4,0
Hollie Fullbroek acquarelleert met muziek

Wat weet ik eigenlijk over Nieuw-Zeeland ?

Dat het land ongeveer zo groot is als Italië en dat er toch maar 3 miljoen mensen wonen, minder dan in een beetje stad in Italië, Napels bijvoorbeeld. Dat het land een hoge urbanisatiegraad heeft, omdat de meeste kiwi’s bij elkaar wonen in de grote steden - Auckland en Wellington - op het noordelijke eiland.

Dat het land zich graag presenteert als Middle Earth, het thuisland van de hobbits. Dat Peter Jackson de Hobbit-trilogie er ook opnam. Vooral op het zuidelijke eiland, dat voor wat haar flora en fauna betreft, vaker wordt genoemd als een van de mooiste stukjes ongerepte natuur op aarde.

The Most Epic Safety Video Ever Made #AirNZSafetyVideo - YouTube

Dat het er veel regent en dat het er daardoor zo groen is. Een soort Ierland dus, maar dan met meer zon en een aangenamer klimaat. Misschien dat er daarom de afgelopen jaren zo veel lyrische muziek vandaan komt.

Ik herinner me van vorig jaar ‘Make Way for Love’ van Marlon Williams en nu is er dus ‘Olympic Girls’ het nieuwe album dat de Nieuw-Zeelandse Hollie Fullbrook en haar band ‘Tiny Ruins’ vorige week uitbrachten. Al weer haar derde, reguliere, album na ‘Some Were Meant For Sea’ uit 2012 en ‘Brightly Painted One’ uit 2014.

En al groeide Tiny Ruins in omvang. De essentie veranderde niet, Hollie maakt nog steeds prachtige neo folk. Waar andere singer/songwriters - als Laura Marling, Alela Diane en (om een actueel voorbeeld te noemen) Sharon van Etten - hun muziek kunnen ‘aankleden’ met pittige hooks en zwevende refreinen, blijft Hollie kiezen voor levendige poëzie, formidabel gitaarwerk en prachtige arrangementen. Ze weet dat dat meer dan genoeg is om haar publiek voor zich te winnen.

Ook op ‘Olympic Girls’ wijkt ze hier niet van af en presenteert ze 11 nieuwe pastorale folk songs met af en toe een muzikale verrassing. In het openings- en titelnummer bijvoorbeeld herkennen we invloeden van indierock en Afrikaanse muziek.

Soms plaatst Hollie ons aan het begin van een nummer midden in een handeling. Je weet niet precies wie of waar we zijn, of waar ze over zingt, maar aan het einde van het nummer heb je je in ieder geval een duidelijker beeld kunnen vormen.

Zo kennen we Heidi, Chelsie, Sadie of Kore uit ‘Kore waits in the Underworld’ niet, maar aan het einde van het nummer hebben we wel een idee over wie dat zouden kunnen zijn.

Tiny Ruins - School of Design - YouTube

'School Of Design' is net zo aangrijpend als eenvoudig. Fullbrook beschrijft een wandeling door een leeg (school-)gebouw, waar ze een stoffige bibliotheek vindt en zich verwondert over de perfectie die ze in de boeken ziet.

En 'Stars, Fall, Fading' is waarschijnlijk de eerste wals die over het waarnemen van vliegende schotels is geschreven.

Samenvattend: ‘Olympic Girls’ is weer een prachtig album van Hollie Fullbroek en haar Tiny Ruins, haar sterkste tot nu toe. Een album vol met rijke beelden en opwindende, zij het vaak nogal introverte neo-folk waarin je jezelf kunt verliezen. Kortom, Hollie Fullbroek acquarelleert met muziek.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:19 uur

geplaatst: vandaag om 22:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.