Een dame met een boodschap, dat is waar Sabrina Starke zich naar ontwikkeld heeft. Bekend werd toch meer met liefdesliedjes (Do for Love), maar nu is ze groot voorvechter bij ongelijkheid. Daar is dit album geen uitzondering, waar het muzikaal en vocaal wel wat verschillende stijlen aan dient. Zo zit er bijvoorbeeld een soort disco groove in Cards en is de titeltrack erg poppy. Van lichtvoetig (What I’m Made Of) en vrolijk (Underneeth the Mangortree), tot toch wat serieuzer en helaas ook vrij standaard (Status Quo). Al met al best een prima plaat.