Khaled Mouzanar - Capharnaüm (2018)

Dit is zo'n film die iedereen gezien moet hebben, indrukwekkend relaas waarbij 'de vluchteling' ook een gezicht krijgt ipv een 'nummer' zoals bepaalde politici dat trachten te doen. Soundtrack is prima, draagt de film en schuurt nergens. Maar ook bij soundtracks zijn smaken natuurlijk verschillend; maar bij deze film zou te veel bombast ongepast zijn.
De componist Khaled Mouzanar is voor mij een totaal onbekende, maar hij moet veel talent hebben; is namelijk ook een van de schrijvers van deze film.

Als componist talentvol, maar als schrijver kan ik het niet goed beoordelen. Hij is de getrouwd met de regisseuse, Nadine Labaki, wat misschien de voornaamste reden is waarom hij heeft bijgedragen aan het schrijven van het verhaal. Overigens al de films van zijn echtgenote voorzien van een score, en slechts enkele andere films op zich genomen, wat ik zonde vind.

Na een score voor een Sukkar Banat, melancholisch en zoet in klank en gevoel, is de score voor Capharnaüm zowel voor hem als zijn vrouw een groots project, wat uitblinkt in een innemende documentaire-achtige aanpak. Het is een bleke, maar tevens diep melancholieke score, met veel dissonanten die komen en gaan , maar nooit echt de overhand nemen. Het is te vroeg om dit te zeggen, maar dit beschouw ik eigenlijk nu al als zijn magnus opus.