The Fall of Troy - Manipulator (2007)

Manipulator is een verrassend album. Na de erg hectische albums 'Fall of Troy' en 'Doppelgänger' valt bij 'Manipulator' op hoezeer de muziek plots afgezwakt is. Bij vlagen zijn er nog steeds de hyperkinetische riffs van weleer, maar vaker komen er gewone rocknummers, zelfs poppunk (Oh, the Casino lijkt wel Blink182) tevoorschijn.

ik vond dat nummer nou juist meer richting garagepunk gaan, met dat groezelige geluid

Geniaal album! Post-Hardcore afgewisseld met wat meer poppy nummers, maar altijd die geniale gitaarrifs gecombineerd met de heerlijke vocals. Quarter Past steekt er voor mij wel het meeste uit. Baladachtige song met heerlijk emotionele vocals en gitaarwerk dat daar heel goed bij past. Ook de tekst op deze track is erg mooi. Dit is overigens wel het enige nummer waar ik echt de tekst van snap. Verder heeft Sledgehammer een heerlijke outrogitaarriff. En ook Caught-up is weer een rustiger nummer die druipt van de emotie. Al met al een goede opvolger van Doppelganger. Voorlopig ben ik em nog lang niet zat ondanks dat ik em al zo`n 20 a 30 keer heb beluisterd.

5,0

Klinkt een beetje als the mars volta..

Deze vind ik toch een stuk minder dan het debuut. De bevlogenheid en scherpe randjes zijn beide afgenomen

stukken minder dan Fall Of Troy en Doppelganger ja

Gelukkig zijn de berichtgevingen over het volgende album duidelijk: meer in de lijn van het oudere werk, dit was gewoon een creatieve zijsprong in de carrière. (en in dit in tegenstelling tot vele groepen die wel beweren om nieuwe wegen te bewandelen maar dit helemaal niet doen)

Ik weet niet of je dat wel zo kan zien, want ik heb berichten gelezen dat ze bij de volgende plaat naar een nog "volwassener" sound willen toewerken. Dat lijkt me dus meer in het verlengde van dit. Maargoed de berichtgeving over The Fall of Troy is altijd al vaag en bevat dingen die uiteindelijk niet waar zijn (lees Ghostship Tape vervolg wat nooit gekomen is, split EP's die opeens niet doorgaan).

Spijtig van de Ghostship EP, want Semi-Fiction is toch één van de prijsbeesten op dit album. Verder is Thomas' cleane zang er alleen maar op vooruit gegaan met de tijd, dus ik blijf hoopvol.

Had er wat meer van verwacht, na het laatste album van The Fall Of Troy.

Een prima album waar de band wat meer songs lijkt af te leveren dan het hectische (prima) eerste album. De prima zang past uitstekend bij het gitaarwerk. Dat de band wat meer rustpunten neemt wil niet zeggen dat het chaotische compleet weg is. Wat mij betreft een prima mix tussen "nieuw" en oud werk.