The C.I.A. - The C.I.A. (2018)

Ty Segall, de man is inmiddels productiever dan de gemiddelde mormoonse echtgenoot. Deze keer brengt hij samen met zijn vrouw Denée Segal en gitarist Emmett Kelly een plaat uit onder de naam The C.I.A. Op de site van platenlabel In The Red, is alvast een korte vooruitblik te lezen: The C.I.A. – In the Red Records - intheredrecords.com

Het heeft even geduurd voordat deze release op Spotify verscheen, maar sinds kort kan naar deze laatste worp uit het omvangrijke oeuvre van Ty Segall geluisterd worden. Hoewel hij alles behalve de hoofdrol speelt, is zijn signatuur duidelijk te herkennen. Distortion maximaal open, zodat een moddervet gitaargeluid gecreëerd wordt.

In de hoofdrol op dit album Ty's vrouw Denée Segal. Zij neemt de vocalen voor haar verantwoordelijk in de veelal korte, puntige songs. De 'zang' doet me denken aan de band Cocaine Piss. Zangers Aurélie Poppins van Cocaine Piss is net zo 'all over the place' als Denée. De teksten bij vlagen al even zo beladen: Donnie burned my mother / He baked her in the oven / Took her love of living and replaced it with an aspirin / If baby doesn't listen / He's gonna get a beating / Cuz mommy's getting angry / In fact she's getting even.

De grunge in combinatie met de 'spoken word' zang van Denée levert een explosieve combinatie op. Teksten waarin gefrustreerd wordt uitgehaald naar alles en iedereen geven de plaat de nodige urgentie mee. Niet per se lekker om naar te luisteren, maar meer een document om eens goed voor te gaan zitten.

3,0*