Quicksilver Messenger Service - Solid Silver (1975)

De laatste studioplaat van de heren, en dat in een heel andere bezetting. Van de originele lineup zijn in 1975 alleen nog drummer Greg Elmore en gitarist Gary Duncan over. De haast extreem vele bezettingswisselingen vormt 1 van de redenen dat de band nooit is doorgebroken. Wisselvalligheid valt jou dan als band vaak ten deel.
Desalniettemin is Solid Silver geen slechte plaat, wat minder experimenteel van aard en meer to the point.
Ergens bivakkerend tussen The Doobie Brothers, Chicago en Eagles in.
De vele akoestische passages, creatieve transities en licht psychedelische effecten worden losgelaten voor een grootser maar tevens toegankelijker geluid en dat levert twee gezichten op.
Aan de ene kant levert deze aanpak compacte nummers op die ook niet langer hoeven te duren. Wat meer rechtdoorzee en weinig poespas.
Ik mis echter ook de ingrediënten uit de beginperiode waarmee de band mij aangenaam wist te verassen.
Kijk je daar doorheen staat er echter genoeg fraais op de schijf om te kunnen spreken van een dikke voldoende.
Of het nu de zomerse opener Gypsy Lights - dat Hammond orgeltje is wel lekker hoor - betreft, het afgemeten en bluesy Worryin' Shoes of de energieke afsluiter; Bittersweet Love, dit zijn prima tracks.
Solid Silver voelt compacter en minder avontuurlijk aan dan zijn voorgangers. De heren weten echter in elk nummer wel een moment in te bouwen waarin 'men' even kort losgaat, de drang om hoe kort ook even te experimenteren, bleef aanwezig. Een fijn plaatje dat regelmatig zijn rondjes draait hier in huis.