Sivert Høyem & The Volunteers - Exiles (2006)

ik wou dit album al een tijdje geleden toevoegen, heb het ook al een tijdje in huis, maar titan was me net voor .

Laatst kwam ik dit tegen in een platenzaak toen ik bij madrugada keek. Had hier nog nooit van gehoord en dus ook nog niet op MuMe zien staan. Heb het toen maar 'blind' aangeschaft, vooral uit nieuwsgierigheid. Nou.. 'blind' is een groot woord, ben groot madrugada liefhebber en vooral vanwege sivert hoyems stem.

Af en toe heb ik uitermate veel geluk met het aanschaffen van albums waar ik nog niks van gehoord had. Ditmaal was het zelfde verhaal .

Hoe exiles klinkt is het beste uitteleggen als: de wat opgewektere, minder vol en minder duister klinkende variant van madrugada (vooral op de eerste 2 albums).

In z'n geheel heeft het de sfeer als een reis (niet het goede woord, maar weet niks anders) langs weilanden en groene vlaktes met blauwe luchten, terwijl de bundels zonnestralen, van de gecreëerde beelden, een zomerse aanblik maken (en dan moet de lezer niet denken aan milka reclames, maar de beschrijving op een zo mooi mogelijke manier).

Voor het 2de album dat hoyem uitbrengt zonder Madrugada, zijn the volunteers ingehuurd.
Deze vrijwilligers worden niet op alle nummers in even grote getalen ingezet. Op het album is een duidelijke mix tussen ingetogen nummers en wat meer bombastische nummers.

Het album start met een nummer dat vooral leunt op een verslavende piano melodie, het eerste waar ik bij dit nummer aan dacht was een combinatie tussen bob dylan en arcade fire. January 3rd is een repeterend en dreigend nummer op akoestische gitaar met grote stukken vocale achtergrond begeleiding. Don't pass me by is dan het eerste nummer dat aan madrugada doet denken, ingetogen en langzaam voortschreidend, met een opbouw die uitmond in een redelijk bombastisch eind, met trompet en al. Het titelnummer is het langste op het album en krijgt een verzorgde en trage opbouw waarbij bij elk couplet ongeveer een instrument meer te horen valt. Arcadians is weer een ingetogen nummer dat gekenmerkt word door de refreinen, waar hoyem op een manier uithaald zoals hij dat alleen kan, zonder dat het lelijk wordt of overdreven overkomt.

Dan belanden we aan bij de 2de helft van het album.
De laatste 5 nummers zijn nog indrukwekkender dan de eerste 5. Into the sea klinkt simpel, maar werkt na verloop van tijd zeer verslavend. Ik vond het op single uitgekomen nummer eerst zelfs een van de minste nummers op het album, maar inmiddels een van de beste. Ook een vreselijk sterk nummer en zowaar het beste op exiles is just a little closer now. Het nummer staat bijna geheel in dienst van de schitterende stem van de madrugada frontman. Een ingetogen begin wordt wederom, zoals vaker op het album, uitgewerkt tot een harder geluid. Na een tijdje barst het geweld los en mag nog eenmaal het refrein terugkeren in een andere vorm (andere wijze van zingen). Het hierop volgende horseshoes, gekenmerkt door ingehouden spanning, valt eigenlijk een beetje in het niet bij de vorige nummers en bij wat nog komen gaat. Black cross is een geheel rustig nummer op akoestische gitaar met een bijna bezwerend zingende hoyem, die in het refrein door een zangeres wordt bijgestaan. I've been meaning to sing this song for you sluit vervolgens op passende en rustige, maar schitterende manier af.

Ik hoop dat ik niet teveel mensen verveelt heb met m'n redelijk lange uitwijding over dit album. Maar aangezien de onbekendheid hier op MuMe in combinatie met de kwaliteit vond ik het waard om er een stuk over te schrijven.

Duidelijk is nu iig wel dat sivert hoyem, hier met z'n vrijwilligers, een zeer goed album afgeleverd heeft, dat regelmatig in m'n cd-speler rond mag draaien.

tja... ik kan het met de meeste dingen alleen maar eens zijn! wat een prachtige nummers en wat een prachtige stem.

sivert hoyem is a godlike singer, stond op een stikkertje op het hoesje van de cd. en ook daar kan ik het alleen maar mee eens zijn.

kippenvel, nog steeds....

Moooie recensie Voltarzy. Ik, als madrugada-liefhebber, heb echter nog niks van Sivert's nieuwe band gehoord. Je stelt me gerust dat hij in ieder geval op de goeie weg door gaat.

Mooie cd inderdaad geweldige stem heeft die kerel. Gelukkig ben ik vorige zomer naar Madrugada gaan kijken toen ze een optreden hadden op de Gentse Feesten!

Heb deze nog niet zo goed beluisterd dus ik geef voorlopig al een 3,5 maar dit kan nog omhoog gaan

Zijn er trouwens nog groepen aan te raden in de stijl van madrugada?

tindersticks (al heb ik daar zelf niet zoveel mee) en nick cave and the bad seeds worden vaak als groepen genoemd waar het geluid van madrugada bij in de buurt komt

Je beoordeling valt nog een beetje tegen als je het vergelijkt met je recensie. Toch niet meer waard dan 3,5*?

Daar zijn twee redenen voor:
Allereerst luister ik nu, bijna vier jaar later, veel andere muziek (vooral jazz en klassiek) en heb in die tijd veel mooie nieuwe dingen ontdekt, die vaak ook beter door mij zijn bevonden dan dit album.
Ten tweede heb ik nog niet zo lang geleden al mijn stemmen herzien, waarbij bijna alles met 0,5 ster omlaag is gegaan. Dit heb ik gedaan om de echte goede albums (5*) meer boven de rest uit te laten komen en om een wat, naar mijn beeld, realistischer beeld te scheppen in zake mijn stemmen. Ik vind het meeste waarop ik stem wel aardig goed, heb dan ook alles op cd of lp waarop ik stem, maar ik vond dat ik best iets kritischer mocht zijn met beoordelen.

dus vandaar dat de 3,5* bij jou laag overkomt voor dit album, maar als je het vergelijkt met al m'n stemmen valt dat reuze mee.

Minder duister bezwerender dan Madrugada, niet minder goed. Kwaliteit straalt er vanaf.
Madrugada light zeg maar.
Zijn latere werk schuift wel meer richting Madrugada op.