The Cruise begint goed met een uptempo ritme en dromerige golfjes. De gitaarklanken klinken echter ietwat goedkoop. De break halverwege is niettemin tof en dat verheft het nummer wel enigzins. Silvering is vervolgens lekker hoekig. Het nostalgische, benevelde sfeertje waardeer ik. Deze compositie luistert hierdoor lekker weg. Het mysterieuze, ijzige begin van Now and Then is echter direct al indrukwekkender dan de twee voorgaande nummers. De graduele opbouw is intrigerend; ik ben bovendien een sucker voor omgevingsgeluiden. De subtiele climax is verder fijn en gelukzalig.
Best een redelijke EP; al kom ik waarschijnlijk enkel vaker terug voor Now and Then.