John Lee Hooker - Don't Turn Me from Your Door (1963)

Dit is een van mijn favoriete John Lee Hooker-albums. Het bestaat uit opnames uit 1953 in Cincinnati (Ohio), een paar nummers met Eddie Kirkland als tweede gitarist. Alleen de nummers 3,6,9 en 14 werden in Miami (Florida) opgenomen in 1961. Later (1972) verscheen het album onder de titel Detroit Special.

De meeste nummers laten John Lee Hooker, alleen met zijn versterkte gitaar horen. Hooker is hier op zijn rauwst in songs met een enorme zeggingskracht, die, voor zover ik kan vaststellen, niet op andere albums staan. Ik kan me echter vergissen, want zijn catalogus is nogal uitgebreid. De sessies vonden plaats tijdens de tournees die hij maakte. Wat had ik er graag bij willen zijn. Een absolute must-listen voor de liefhebbers, die, zo is mij gebleken, ook op MusicMeter aanwezig zijn.

Een liefhebber ben ik, maar het gestotter (wat JLH in het echt deed) in het openingsnummer trek ik niet en ook de twee instrumentals zijn wat minder dan de gezongen nummers. Er zijn volgens mij wel betere vroege JLH platen te vinden dan deze, wat je beaamt, want je geeft Burnin' Hell en It Serves You Right to Suffer beide een 5.0. Die vind ik ook beter dan deze.

Dit album is misschien nét een fractie minder dan Burning Hell en It Serves You Right to Suffer, maar erg veel scheelt het naar mijn smaak nou ook weer niet. Stemmen gaat bij mij (en ik denk bij veel users) voor een belangrijk deel gevoelsmatig. Misschien deel ik volgende maal wel de volle poet uit.
Die instrumentals vind ik juist erg spannend en laten 'goed horen hoe intuïtief Hooker hier speelde.
Van dat stotteren had ik wel eens wat gelezen, maar ik vind dat Hooker dat heel mooi inweeft in het liedje, dat bij mij onmiddellijk aansloeg.
Hoewel ik bluesliefhebber ben, kan ik niet alle Hooker-albums makkelijk uitzitten - vooral al die gepolijste akoestische folkblues recordings, die hij speciaal voor een blank publiek maakte, vind ik soms weinig spannend en beluister ik zelden. Maar hier is Hooker lekker rauw en het album is voor mij gemakkelijk een 4,5* waard.

Ik vrees dat we hem met onze 2 stemmen niet in de MuMe blueslijst krijgen .

Zal eens kijken naar een derde stem.

Gisteren op LP gevonden in een heruitgave uit 1974.

Ik hou zo van de manier waarop deze man de blues speelt. John en gitaar... het is een goddelijke combinatie. Wat een lekkere rauwe plaat is dit.

Blues kan me nog wel eens gaan vervelen na een tijdje, maar bij meneer Hooker heb ik dat echt nooit.

Ik had eerst een oude heruitgave van dit geweldige rauwe album van John Lee Hooker. Kort geleden kon ik voor een mooie prijs de 2018 geremasterde MOV Mono LP krijgen. Deze klinkt werkelijk fantastisch en is nog te krijgen op Discogs:
Just a moment... - discogs.com

Met black friday weer een heruitgave,
Wat hier dan speciaal aan is met een RSD release, terwijl er al meerdere uitgaven zijn...... geen idee..... Maar wel leuk dat er wellicht "nieuwe" luisteraars bij komen hierdoor.