Elly & Rikkert - De Tranen van de Kleine Mensen (1995)

De eerste platen van Elly en Rikkert vind ik nog steeds uniek, het hippie gehalte, originele teksten en folk invloeden. Al eerder heb ik vermeld dat op de prachtige cd 'folk is not a 4letter word nr. 2' een nummer van Elly en Rikkert staat (heksenkring). Na hun bekering tot het christendom werden de platen echter te belerend en persoonlijk ook muzikaal minder interessant. Elly en Rikkert vonden dat misschien ook achteraf zelf, want op een gegeven moment zijn de platen weer minder 'evangelisch' en meer maatschappelijker geworden. Muzikaal blijf ik nog wel heimwee houden naar de folk periode, tekstueel mis ik soms de weergaloze teksten van de jaren 70, maar toch zijn de platen zeker niet verkeerd.
Dit album is een echt album van lijden en troost, van mensen die buiten boord vallen in deze steeds individualistische tijd. De katholeike achtergrond van Elly komt weer boven drijven met nummers als Kyrie en 'de tranen van de kleine mensen' (Agnus Deï).
De teksten zijn weer creatief. De muziek goed, toch zou ik echt nog een keer muziek willen horen met enkel akoestische folk instrumenten.
Het lied 'de tranen van de kleine mensen' vind ik persoonlijk een zeer mooi, aangrijpend lied. Niet alles vind ik even geslaagd, soms te mainstream, maar iets van de oude Elly en Rikkert vind ik hier wel terug. En vanzelfsprekend , ze zijn intussen ouder geworden, hebben een hele weg afgelegd, spreken en zingen met veel levenservaring. Dat hoor je ook terug in de soms maatschappij kritische teksten. Ze zijn in ieder geval alle jaren dicht bij zich zelf gebleven en dat kan ik wel waarderen.