The Christians - The Christians (1987)

Ieder nummer op deze cd is raak!

Best mooie nummers; netjes geproduceerd en keurig gezongen, maar wat mij betreft mist het ballen.

Heb een zwart/wit hoes en bij mij staan er meer nummers op, wel 12 waarvan 2 remixen die langer duren.
Heb hem toch vanaf hij uitkwam in 1987.

Mooie muziek met hooverville als favoriet en Why waltz die hier niet opstaat.

Klopt, die heb ik ook, gekocht in 1987 en volgens mij is het dan ook de eerste en origineele release.Op hun Island Records label en niet op Polygram.

De twee remixes zijn:

Forgotten town (12"Dub version)
When the fingers point (12"remix)

Die heb ik ook inderdaad

Blijkbaar is de hoes die hier staat van een rerelease en niet de originele hoes.

Hun label was ook Island records en niet Polygram.

Dit is het juiste hoes....

The Christians, weing mee van doen met geloof, maar meer met de achternaam van de gebroeders Christian. Die wel hun inbreng hadden, maar elk nummer van dit album is afkomstig van Priestman, maar dat is dan ook weer een soort van link naar Christian, dus is de cirkel weer rond.
Destijds viel mij de clip op van Forgotten town en het deuntje dat toch wel bleef hangen. Op zich een goed debuut van deze jongens, die naast Forgotten Town ook nog Born Again en Ideal World als hit herbergde. Idd. zoals Held aangeeft; Mooie nummers, goed geproduceerd en netjes gezongen....of het ook de bedoeling was om het ballen mee te geven, weet ik niet. Zijn stem vraagt er wel om, maar ja het waren de jaren tachtig heh, die hadden de ballen nog laten liggen in de jaren zeventig.

Jammer dat ze niet meer bestaan. Prachtig debuut

Zie nu dat de nummers extra zoals ze hier gemerkt zijn toegevoegd.
Op mijn versie met zw/w hoes staat nergens vermelding over bonustracks. Maar goed, worden op mume wel meer fouten toegestaan en later verwijderd.
Dit is een rerelease hoess.
Muziek blijft mooi al draai ik het wat minder.
Heb even snel gekeken maar bij bol.com ook gewoon zw/w hoes en 12 nummers dus het zijn helemaal geen bonusnummers maar hoort gewoon op de originele cd.

Toch geen verkeerd album.Ik vond vroeger Ideal World en Forgotten Town prima singles,maar heb me er nooit verder in verdiept.Deze meegenomen op de vrijmarkt voor 10 cent op cd ,en het is een lekkere plaat die net lang genoeg duurt.Prettige stem ,goede productie en hele aardige composities.3 en halve ster kan ik er wel aan kwijt.

Fris en sterk debuut, prima gezongen en dito productie.
Ik heb deze plaat al vanaf 1987 in de kast staan, opvolger Colour vond ik kwalitatief wat minder.
Daarna ben ik de band volkomen uit het oog verloren.
Prijsnummers op dit album vind ik Born Again, Ideal World, Hooverville & One In A Million.
De dubversie & remix van Forgotten Town & When The Fingers Point had wat mij betreft dan weer niet gehoeven.
Genietbaar album.

Op een tripje naar Londen, najaar 1987, dit album, dat net uit was, op CD gekocht. In die tijd één van de ongeveer tien schijfjes in mijn bescheiden verzameling. Een klein rijtje nog op de grote platenkast.

Een veelgeprezen debuut van de broers Gary en Russell Christian, aangevuld met bandlid en multi-instrumentalist Henry (Christian) Priestman.

Twee 'Christians' en een 'Priestman', dat moet wel iets met religie te maken hebben, kan de eerste indruk geweest zijn. Het was een naamkwestie. Dat neemt niet weg dat de teksten toch wat levensbeschouwelijke inhoud meedragen. En in de titels ook een christelijk idioom gebruiken. Het gaat eigenlijk in iedere song over maatschappelijk onrecht, achterstelling, racisme en werkloosheid. De teksten lopen hier niet omheen en proberen hoop te bieden als antwoord op de woede. Er zullen betere tijden volgen. Steden als Liverpool waren in de jaren '80 in verval en de werkloosheid was groot. De groep was dus terdege 'maatschappelijk geëngageerd.'

Fraaie soulsongs, hier en daar nog een beetje zoekend naar eigen stijl, maar zeker goed gezongen en geproduceerd. Naar de mode van die tijd niet zonder uitbundig gebruik van sequencer en sampler, maar toch wel met echte gitaar en drums.

Beste momenten beleef ik bij Forgotten Town, Born Again, Hooverville en One in a Million. Bij ... and That's Why moet ik even denken aan Culture Club. Zoals gezegd, een eigen geluid moest zich nog ontwikkelen. Veel tijd kreeg de band hier niet voor, Na opvolger Colour (1990) was het eigenlijk alweer gedaan met deze jongens uit Liverpool. Na het derde album werd het stil.

Maar de verrassing is misschien wel dat de band in 2025, in de UK, onder leiding nu van Gary Christian als enig oorspronkelijk bandlid, nog steeds optreedt. Het zal niet verbazen dat nummers van dit debuutalbum op de setlist nog steeds een belangrijke plaats innemen.

PS. Gary Christian wordt donderdag a.s. 70 jaar.