Elly & Rikkert - In het Voorbijgaan (2015)

Ik heb altijd een zwak gehad voor dit duo. De platen uit de beginperiode zijn bijzonder goed en verrassend. Hun spirituele zoektocht met maatschappij kritiek leverde bijzondere platen op. Hun zogenaamde christelijke periode heeft me altijd minder gedaan. De boodschap leek soms belangrijker dan de muziek, het was muziek voor enkel hun christelijke fans.
In de jaren 80 was er weer een wending, het hele 'christelijke' verdween wat en songs waren weer wat maatschappij kritischer en verhalender. Enkel de muzikale begeleiding kon ik niet altijd waarderen. De laatste paar platen laten wat ingetogener liedjes horen. Soms weer wat meer folk achtig.
Het zou mij niet verbazen dat dit de laatste plaat is van dit duo.
De liedjes gaan over vergankelijkheid, terug kijken, herinneringen en sterfelijkheid. Het is soms een melancholische plaat, zonder te vervallen in sentimentaliteit. De plaat begint en eindigt met 'in het voorbijgaan' een prachtig kort nummer, dat zo zou passen op een plaat uit de jaren 70. De zwaluw is opgedragen aan Dimitri van Toren. Foto's een herinnering aan hun hippie jaren. Normaal gesproken is erg duidelijk welke liedjes door Elly zijn geschreven en welke door Rikkert. Bij sommige is dat duidelijk, maar het is minder verschillend dan voorgaande platen. Maatschappij kritische nummers zijn er nog steeds, maar het is toch allemaal milder. Maestro gaat over Leonard Cohen. Op zich is het eigenlijk een redelijk unieke Nederlandse plaat, ik zou geen vergelijkingsmateriaal kunnen bedenken. Elly en Rikkert zijn altijd hun eigen weg gegaan, zich niet veel aantrekken van wat 'men' er van vindt. En deze plaat lijkt daarin het slotakkoord. Muzikaal blijf ik bij sommige nummers mijn bedenkingen houden en het koortje had voor mij ook niet gehoeven. Misschien nog een minimaler folkachtige begeleiding had mijns inziens het album nog sterker gemaakt.

Klopt helemaal. Dit jaar was er dan ook een afscheidstournee.