Wild Romance - No Time (2018)

Het tweede album (2018) van de Wild Romance zonder Herman Brood. De bezetting op deze plaat bestaat uit Edgar Koelemeijer (lead zang/gitaar), Dany Lademacher (zang/gitaar), David Hollestelle (zang/gitaar), Gee Carlsberg (basgitaar), Otto Cooymans (Keyboard/zang), Jan ‘t Hoen (drums & Percussion).

Vergeet Herman en ga er zonder vooroordelen in. Wat je krijgt voorgeschoteld is een heerlijk album vol puntig gespeelde rock songs. Je hoort in alles dat er sprake is van een goed geoliede rock machine. Klasse-plaat!!

Ook live zeker niet te versmaden, heb de band inmiddels diverse malen live gezien en ze hebben me met hun optredens nog geen keer teleurgesteld.

Live ook zeer aan te bevelen inderdaad. Toch hebben ze mij 1x teleurgesteld, maar dat kwam omdat het concert in Zaandam werd afgelast wegens ziekte. Volgens mij was dat in 2016, en gelukkig hebben ze het daarna ruimschoots goedgemaakt, en still going strong!

Eerlijk is eerlijk, toch enigszins bevooroordeeld over deze band. Wild Romance zonder Herman Brood, is dat is niet als The Doors zonder Jim Morrison? En zijn deze heren niet al jaren over hun top? Nadat ik deze CD deze week cadeau kreeg van mijn broer, die als hard core Brood adept zijn exemplaar had vervangen door de net uitgebrachte vinyl versie toch weer eens gedraaid. En nog een keer, en nog een keer .. Dit is toch wel een verdomd lekker plaatje hoor! Lekker puntige rocksongs inderdaad, en het speelplezier spat er vanaf. Een diepe buiging voor deze oude helden.

Idd 'n heerlijk rock album. Niets mis mee!
Waar heeft jou broer de vinyl versie gekocht Geert van der loo?!
Heb de cd ook, maar wil uiteraard ook graag de lp hebben. Kon hem zo gauw effe niet vinden. Hij is wel op cd verkrijgbaar. Maar wil hem graag op vinyl hebben.
Maar dit 'n lekker niets in de weg neder pop /rock plaat

viking1

Ik heb het vinyl album via de website van de Wild Romance gekocht. Mailtje sturen en Marcel Brood handelt het verder af..

Deze laatst uit de grabbelbak meegenomen. Prima plaat en het zijn natuurlijk ook wel een stel rasmuzikanten bij elkaar met vele jaren ervaring. Je moet dit inderdaad wel even los van Brood zien want die had toch wel echt zijn eigen inbreng. Kwalitatief zit het muzikaal prima in elkaar, ook al neigt het soms wel wat naar cliché rock en roll. Vooral het gitaarwerk van Lademacher en Hollestelle is weer top, de zanger is ook prima maar mijn grootste probleem zijn toch wel de teksten, die trappen in elke (rock en roll) valkuil die er maar is en dat haalt het geheel toch wel wat naar beneden.

Het krampachtige Engels zat er bij Brood niet in, dus dat is hier in dit geval wat de misser in mijn optiek. Ik verbaas mij al vele decennia over het feit dat Nederlandse bands in het algemeen vaak slechter met Engels zijn dan Belgische bands. Wat is dat toch? Ik zit wat te twijfelen tussen 3 sterren en 3,5 maar geef toch een 3,5 voor de vele jaren muzikaal plezier die deze heren mij alles bij elkaar toch wel gegeven hebben de afgelopen 40-45 jaar.