Ural Thomas & the Pain - The Right Time (2018)

Nieuw materiaal van deze in 2016 opnieuw boven water gekomen inmiddels 79 ! - jarige Ural Thomas die in de late jaren zestig enkele singles heeft uitgebracht en die ooit nog in het voorprogramma van ene Otis Redding heeft gespeeld. Een samenwerking waarvan hij trouwens niet echt goede gevoelens aan over hield.

Met zijn nog steeds krachtige stemgeluid waarmee hij tevens nog vlotjes de hoge tonen haalt en begeleid door een band bestaande uit klassemuzikanten ( oa Bruce Withycombe van The Decemberists ) levert hij met The Right Time een uitstekend gevarieerd album af met oldskool soul, r&b en zelfs (motown)pop. Enkel het plezante Eenie Meenie had er voor mij niet echt hoeven op te staan.

Ural Thomas is een volledig nieuwe naam voor mij, maar het schijnt al een oudgediende te zijn. Samenwerkingen met onder andere de grote Otis Redding komen voorbij als ik me meer verdiep. Het lijkt bijna een trend om oude soulzangers terug te halen en platen uit te laten brengen. Meestal met gejuich door mij beantwoord.

Opener Slow Down is wel een beetje wat je kan verwachten met z’n traditionele soulsound. Wel moet ik zeggen dat hier net dat kleine beetje benodigde extra pit in zit wat het interessant houdt. Daar waar No Distance juist een meer relaxte song is. Vibrations is ook erg fijne en kwalificeer ik het liefst als gewoon fijne muziek.
You Care Very Little bevat de nodige beleving. Muzikaal klinkt het allemaal ook net wat uitdagender. Waar SmolderingFire een slow smoldering soulsong is met kopstem. The Right Time zit dan weer fijn hoog in de energie, waar Gotta Say een traditionele soulsong in zijn meest pure vorm is. Time bevat mooie strijkers waar Show Ya eigenlijk gewoon prima is. Eenie Meenie is dan weer een beetje gekkig waar Smile het geheel mooi afsluit.