Aesop Rock and TOBACCO - Malibu Ken (2019)

#zinin #ishetal2019 #tealeonionmymind

Acid King (waarin Aesop het legendarische verhaal vertelt van Ricky Kasso, de tiener die een vriend doodstak onder de invloed van drugs) was al cool, maar Corn Maze is nog een stuk toegankelijker en klinkt als een echte single - de track doet me denken aan Aesop ten tijde van None Shall Pass. Hoewel ik een heel album Aesop meestal te veel van het goede vind, maken deze twee singles me wel benieuwd naar de rest. Het is ook prettig dat Aesop op die twee nummers niet de hele spotlight opeist, want producer TOBACCO verzorgt lekker psychedelische, dreigende beats die op zichzelf opvallen maar tegelijkertijd de stem en flow van Aesop ondersteunen.

Acid King is alvast een van mijn favoriete tracks van 2018. Aesop refeereerde al eerder naar Kasso op Catacomb Kids, een schokkende gebeurtenis voor Suffolk county waar Aesop opgroeide.

Dit en de nieuwe Blockhead, 18 januari is veelbelovend.

Gek album. Ergens voelt het alsof de raps en beats totaal uit sync zijn, maar ook weer niet. De jaren 80 synth beats van TOBACCO zijn behoorlijk aanwezig en om Aesop Rock kun je natuurlijk ook niet heen. Dit creëert een bijzondere mengelmoes qua focus. Ik vind het in ieder geval een tof album en typisch Aesop Rock album. En het is ook wel weer eens fijn dat hij met een andere producer samenwerkt.

Interessante producties op Acid King en Corn Maze. Ik kan vaak de combinatie hiphop en electronic erg waarderen, dus ga deze zeker checken.

Ik denk dat de artiestennaam trouwens Malibu Ken moet zijn. Last.fm, RYM en Spotify houden die benaming in ieder geval aan. Heb een correctie ingediend.

Oh happy day that unmistakable brown plumage as accented by a snow-white head and tail i've seen the holy spirit

Churro. Van alle hip-hop tracks over teruggekeerde roofvogelsoorten vind ik dit de allerleukste.

Echt weer genieten van de teksten van Aesop Rock. Zijn toegankelijkere teksten, nog altijd met de nodige taalmagie, bevallen me zeer. Ook als hij vaak volslagen unieke onderwerpen pakt en daar dan met een twist extra betekenis aan geeft. Zoals op dit album inderdaad Churro, over de zeearenden die hun jongen voor een opgehangen camera een huiskat voerden, in 2016:

"People think nature is a rainbow or a newborn
Or an ocean or a puppy which denies the gory steak and mashers
You load the sight up and expect to see the glory of a wingspan
Over eagly beaks emerging from a nega-hero
We overlook the fact that, wow, sometimes a cat'll eat a bird
Sometimes a bird’ll eat a cat like it’s a fuckin' churro
On April 26th, in front a grip of viewers tuning in
To catch a glimpse of what would usually live in the shadows
There was no way to have predicted honing in
On the internet’s favorite creature as reduced to nutritional value
I wonder if some dude was sad because his cat had run away
And thought, "Maybe I'll load these eagles up to feel connected"
Then got to watch his little Fluffy torn to pieces by the very nature
He had sought to ease him through his deep depression"

Verder vind ik de combinatie met de toch wel aparte electronica-beats op zich geslaagd, het levert enkele gave nummers op. Ik vind het wel wat veel van hetzelfde, daardoor wordt de sound wat vermoeiend. Ook vind ik de hooks van Aesop Rock vaak niet geweldig, dat vond ik trouwens ook al bij The Impossible Kid. Maar al met al weer zeer verdienstelijk, er valt genoeg te genieten.

De verhoging die je wist dat zou komen: halfje omhoog, 4.5*. Blijft het beste wat ik tot nu toe uit 2019 heb gehoord en ook ronduit het vaakst gedraaid; tam jaartje vooralsnog trouwens. Maar Malibu Ken maakt veel goed. Aes is weer op dreef ('Tuesday'!), en die producties - synths! synths! synths! - zijn fokking sexy.

Tering wat lekker dit zeg. Productie en flow zijn beide heeel, heeel goed.
Thankyou lastfm (stalking)

Ik zal hier even reageren, Juul1998B. Ik kan mezelf trouwens ook niet taggen, weird shit. Ben ik untaggable?

Heb nooit deze hele plaat gehoord, maar wel Acid King en Tuesday veel gedraaid. Voor mij zit Aesop vaak wel op het randje qua stem, dus weet niet of ik zin zou hebben in een heel album. Maar inderdaad heerlijke producties en ook echt geniale teksten voor zover ik ze kan begrijpen.

Edit: oh, en Corn Maze ook trouwens. De drie singles dus.

Ik ben tegenwoordig ook meer een singles- dan een albumluisteraar.