Anja Garbarek - The Road Is Just a Surface (2018)

Huh, een nieuwe Anja Garbarek?? Waar komt die ineens vandaan na al die jaar. Iemand die er iets van weet, wellicht nog interessante namen die meedoen. In het verleden schoven bv Mark Hollis, Steven Wilson en Steve Jansen aan bij de dochter van

Op Spotify staan twee versie's waaronder de uitgebreidere Full Length Red Theatrical Version

Is al wel in zijn geheel te vinden. Dit keer met prachtige bijdragen van onder meer Kåre Christoffer Vestrheim, John Mallison, Nils Jakob Langvik en Bergmund Waal Skaslien...

Naamfetisjisten zullen dus bedrogen uitkomen, muziekliefhebbers echter geenszins, het is nog steeds Anja's muziek en haar talent voor het geboeid houden van een luisteraar heeft ze niet verloren. Ik wil niet zeggen het album doorgrond te hebben, maar tot nu toe heb ik het gevoel dat er net zo veel luisterplezier in kan zitten als in de vorige albums...

Het klinkt voor mijn gevoel als iets ruwere muziek met een iets gepolijstere stem, maar door het avontuur dat erin zit nog steeds niet iets om even op de achtergrond op te zetten. Ik las dat dit ook gecomponeerd is voor bij een theatervoorstelling, dat zou op basis van wat ik hier hoor wel eens erg bijzonder geweest kunnen zijn.

Als groot fan van Anja met in het bijzonder haar prachtige album Smiling and waving ben ik weer volledig in mijn nopjes. Het is nog altijd uitermate boeiend wat ze brengt. Ook nu doen er aardig wat prominenten mee.

Adembenemend om de rode (volledige) versie in z'n geheel met koptelefoon te beluisteren. Inderdaad geen muziek om even op de achtergrond op te zetten. Het doet me soms wel wat denken aan Björk toen ik haar ten tijde van Homogenic live zag. In "The Will To Walk" klinkt ze dan weer als Goldfrapp. Maar goed, desondanks klinkt het album m.i. verrassend uniek. En da's best een prestatie in deze tijd met een overdaad aan releases.