Conception - My Dark Symphony (2018)

Tsja... nu 2x gehoord, weet nog steeds niet wat ik ervan denken moet. Pakt me totaal niet. En wat was ik enthousiast dat Østby en Khan (dan met name die twee) weer samen zouden werken onder die naam, ben een heel groot fan van die eerste platen.
"Quite Alright" klinkt nog uh, quite allright... maar de rest... ik weet het niet. Khan klinkt vlak, zijn stem is nog steeds mooi, maar de zanglijnen zijn niet spannend, zijn diversiteit qua bereik lijkt een stuk beperkter. Laatste of één na laatste nummer heeft nog een spannend jazzy muzikaal stuk, maar dat is het dan ook wel voor mij. Weet niet of ik het nog een 3e keer aanzet... en dat wekt verbazing bij mijzelf.
Ga ik nog de volledige laatste cd aanzetten dan wel kopen!? Geen idee... ben teleurgesteld en onthoudt mij van stemming voor nu...

Ik kan me wel vinden in de conclusie van MetalMike. Deze EP bevat zeker niet het sterkste materiaal van deze band. Dan kan de navolgende langspeler State Of Deception me een stuk beter bekoren. Wat de band hier laat horen klinkt degelijk, maar mist spanning en lijkt nogal vlag uitgevoerd. Met een beetje meer expressie en venijn zou bijvoorbeeld het titelnummer een stuk beter uit de verf komen, want in de basis klinkt het nummer best OK.

Het was altijd zo'n avontuurlijke band, elke cd was herkenbaar als zijnde Conception, maar toch altijd weer totaal anders, elke cd had een eigen smoel.
Heb het concert van de week btw gemist, benieuwd of dat enige spanning bood.