Albin de la Simone - Un Homme (2013)

Een geheel onbekende artiest uit Frankrijk. Door het tv-programma 'Chansons' is de belangstelling voor het Franse chanson weer wat terug, maar daarin ging het vooral over de oude pareltjes. Hoe staat het er nu voor in Frankrijk? Net als in Nederland wemelt het van omhooggevallen sterretjes uit de 'Voice' etc programma's. Zijn even populair, worden uitgemolken en je hoort er niets meer van. Maar gelukkig heb je ook nog artiesten die op eigen wijze het chanson vorm geven. Dit album van Albin de la Simone heb ik cadeau gekregen van een Franse kennis, die weet dat ik altijd geïnteresseerd bent in muziek. Soms slaat hij de plank flink mis, maar dit album bevalt mij wel.
Albin komt uit Noord-Frankrijk (Amiens) , dat is vaak geen voordeel om uit deze oude communistische mijnstreek te komen. Toch is het een veel gevraagd artiest, hij heeft samengewerkt met heel wat verschillende artiesten, zoals Iggy Pop, Vanessa Paradis, Keren Ann, -M-, Alain Souchon en nog vele anderen. De vorige albums (die ik niet ken) moeten meer poppy hebben geklonken, maar op dit album kiest Albin voor een wat dromerige, melancholieke sfeer. De cd is ook mooi uitgevoerd, geheel passend bij de muziek, sober maar stijlvol. Tot mijn blijdschap zag ik dat op nummer 5 (dus niet nummer 4) Emilia Torrini een bijdrage levert, de Ijslandse zangeres die ook een paar prachtige albums heeft gemaakt (staat een nummer op bij de serie 'Lost and Found etc 'van Leo Blokhuis). Het is een hele intieme poëtische plaat geworden voor een mooie herfstavond. Teksten zijn mooi en persoonlijk, maar ook zonder kennis van de Franse taal is dit een aanrader. Zeg maar van hte niveau 'Chansons'