Olivier Mellano, Brendan Perry & Bagad' Cesson - No Land (2017)

Deze recent aangeschaft maar kan er ondanks de vocale bijdrage van Brendan Perry niet enthousiast over zijn. Het is allemaal vrij eentonig en ook Perry's zang is wat monotoon en langdradig, net alsof hij meer voor de vorm dan voor de kwaliteit aanwezig is. Voor nu leuk voor de heb maar meer niet. Zal het later nog een keer proberen als ik wat in een andere mood ben.

Alles wat het mijns inziens wat saaie Dionysus niet was, is deze plaat wel. Een intense, welhaast mythologische zoektocht. Stuwende drumsritmes houden de spanning hoog. De folkklanken creëeren vervolgens een mediteriaanse sfeer. Een plaat waarin je je kan verliezen. Deze muziek wedijvert moeiteloos met het beste werk van Dead Can Dance.