Omdat ik eerst opvolger Dining with the Sharks kende, was ik teleurgesteld in deze cd. Lang zo heavy en ruig niet, eerder een gezapige bluesy rock-cd, met goedkoop artwork. Inmiddels allang bijgedraaid, juist zeer charmant en sfeervol, doet me regelmatig denken aan ZZ Top' s Recycler van dat jaar. Met een lager budget. Die krakerige stem van Peterson is ontwapenend, zelfs in de rammelende ballad Girl from London (vreemde eend in de bijt) weet hij te charmeren.