Soft Verdict - Struggle for Pleasure (1983)

Met het beroemde Proximus muziekje natuurlijk

Café del Mar van Energy 52 is daar op gebaseerd.

Heel mooie instrumentale cd, best toegankelijk ook.

Close cover en Struggle for pleasure zijn wereldberoemd.

Prachtig geproduceerd en bijzonder rustgevend. Woorden als kitsch en muzak liggen me ook voor in de mond. Die grens wordt, in ieder geval voor mij, net niet overschreden.

Mijn kennismaking met Wim Mertens. Ik weet dat ik van mijn stoel werd geblazen toen ik dit voor het eerst hoorde. In een tijd dat ik heel diep gedompeld was in de new wave muziek uit begin jaren 80. De doem van Joy Division, maar ook het experimentele van Eyeless in Gaza, de electronische avant garde van Throbbing Gristle, wat was er veel mogelijk in die tijd. Ook This Heat, Tuxedemoon lagen op de platen speler. En toen kwam daar Philip Glass bij en in het spoor daarvan dus Wim Mertens met zijn groep Soft Verdict. Het gebruik van de synthesizer met andere instrumenten, de herhaling zoals bij Philip Glass, maar ook de prachtige melodieën bekoorden me bijzonder. Het is bijna meer een mini lp qua tijd, maar wat heb ik deze veel gedraaid. Echt muziek die je energie geeft. In het optreden in mei 2022 in Utrecht werden nog steeds een aantal nummers hiervan gespeeld, nu zonder synths maar met een strijk kwartet. Dat klonk ook fantastisch, deze muziek is zo sterk dat ik niet kan voorstellen hoe je dat kunt bederven.