Syreeta - Syreeta (1972)

Het plan van Berry Gordy om Syreeta (Wright) de nieuwe leadzangeres van The Supremes te laten worden, ging dankzij Mary Wilson niet door. Stevie Wonder was ontevreden over de hoeveelheid eigen (creatieve) inbreng hij mocht leveren op zijn albums en verliet in 1971 Motown. Kortom: tijd voor een verandering. Samen verliet het pas getrouwde echtpaar Detroit voor New York, om te werken aan een tweetal onafhankelijke albums. De wanhopige Gordy, wilde Wonder graag terug in het Motown-team en stemde in dat Stevie voortaan de volledige controle kreeg voor zijn eigen opnames, dus tekende Wonder opnieuw een platencontract bij het beroemde soullabel. Nadat Stevie Wonder ‘Music of my mind’ uitbracht, besloot dat Syreeta het hoog tijd werd om haar eigen zangcarrière te hervatten. Nog voordat haar debuutplaat ‘Syreeta’ werd uitgebracht gingen het echtpaar uit elkaar na 18 maanden huwelijk. Uiteindelijk werd ‘Syreeta’ uitgebracht en rond diezelfde tijd verscheen ‘Talking book’, het album van haar ex-man dat voor hem uiteindelijk de definitieve doorbrak betekende. Beide albums bevatten nummers autobiografische nummers vanwege het falen van hun huwelijk. Op dit album vinden we daarnaast een drietal covers, te weten: ‘I love every little thing about you’ (Stevie Wonder), ‘What love has joined’ (Smokey Robinson) en ‘She’s leaving home’ (The Beatles). Het absolute hoogepunt op dit album is voor mij ‘Happiness’, het nummer kent niet alleen een prachtige melodielijn maar ook het achtergrondkoor is geweldig, ze maken het nummer helemaal compleet! Toch vind ik Syreeta helemaal niet geschikt als soliste, qua stem lijkt ze erg op Jean Terrell, de vrouw die de uiteindelijke leadzangeres van The Supremes werd, en daarmee Diana Ross opvolgde. Een stemgeluid als deze is vooral erg aangenaam in groepsverband, maar om zelfstandig een heel album dragen is op de een of andere manier incompleet, naar mijn idee. Er ontbreekt kracht in haar stem.