Syreeta - Stevie Wonder Presents Syreeta (1974)

Inmiddels al jaren niet meer in de maak deze CD van Syreeta die alweer ruim zes jaar geleden overleden is. Dat terwijl dit toch een aardig bekend Motown album is. Een behoorlijke combinatie tussen soul/R&B/funk maar best eigentijds voor 1974 en niet geheel vergelijkbaar met de Motown sound rond die tijd.

Het politiek getinte ‘I’m going left’ is al gelijk een knallende opener voorzien van een fijn ritme. ‘Spinnin and spinnin’ is wat minder bijzonder, beetje soul combinatie met easy listening. ‘Your kiss is sweet’ is een vrolijk calypso/boogieachtig nummer dat in het Verenigd Koninkrijk een 12e plaats in de hitlijst wist te bemachtigen. ‘Come and get this stuff’ is van de hand van Stevie Wonder en was oorspronkelijk bedoeld voor Rufus & Chaka Khan maar het was Syreeta die ermee vandoor ging en het omtoverde in een midtempo soul/funk nummer. ‘Heavy day’ is de eerste ballad en is best leuk, erg relaxing – het mooiste vind ik het achtergrondkoortje met een hele hoge whistle van niemand minder dan Minnie Rippterton op het einde. Gelijk erachteraan komt alweer een ballad, ‘Cause we’ve ended as lovers’ en deze voelt helemaal niet bijzonder aan; het kabbelt teveel voort allemaal en is een van de minste nummers van het album. Alsof dat nog niet genoeg was komt alweer een ballad, wel de mooiste overigens, ingetogen en toch opzwepend voorzien van een mooi arrangement. ‘Waitin’ for the postmen’, een kort nummer, meer een soort interlude dat best aardig is op dit album. ‘When your daddy’s not around’ is weer een soort van interlude, ditmaal een dialoog door Stevie Wonder en Dennis Morrisson – ik snap niet zo goed waarom dit op ’t album is geplaatst en ervaar het dan ook als een storende onderbreking op dit album. ‘I wanna be by your side’ is een duet met G.C .Cameron, voormalig leadzanger van The Spinners, niet echt een bijzonder nummer maar ook niet slecht, alhoewel ik duidelijk een chemie mis. ‘Universal sound of the world’ is de afsluiter, mooie instrumentatie, een soort funky midtempo ballad alleen die imitatie kinderstemmetjes op ’t einde vind ik irritant.

Over het algemeen best een aardig album maar voor mij niet geschikt om veelvuldig te beluisteren. Een echte knaller ontbreekt alhoewel het -wellicht- bekendste nummer van dit album, ‘Your kiss is sweet’, een erg catchy nummer is en de opener ‘I’m going left’ en er ook mag zijn. Al het overige is van tijd tot tijd leuk maar daar blijft het bij.

'Cause We've Ended As Lovers' is juist het meest magische nummer van de plaat! Samen met Stevie Wonder geschreven nadat hun tweejarige huwelijk op de klippen liep. Heel erg geloofwaardig doordat het bij momenten erg persoonlijk wordt:

"I remember teaching you
On piano 'Tea for Two'
And how in playing wrong I kissed your hand"

Het lied klinkt erg lief en is gedrenkt in melancholie, maar daarachter schuilt het hart en ziel van dit koppel, met Syreeta in al haar schoonheid en oprechtheid en Stevie Wonder op weg naar Songs in the Key of Life.

Daar heb je wel gelijk in hoor. Alleen wordt 't nummer nergens spannend en vind ik het te eentonig. De boodschap is duidelijk, de oprechtheid spat er vanaf, maar voor mij is 'ie niet interessant genoeg om bij te blijven. Tekstueel misschien erg bijzonder, verder blijft het voor mij het minste nummer op het album.