Vanha - Melancholia (2018)

Beste een aardige plaat dit. Ik ben normaliter niet zo van het Doom genre, maar deze kan mij best bekoren. Ik moet hier overigens echt voor in de stemming zijn. Op zo'n dag als vandaag, met dat donkere depressieve weer is die stemming voor een plaat als dit niet zo'n probleem. Vanha weet een heerlijke donkere, depressieve, en bij vlage ietwat melancholische, sfeer neer te zetten. Ondanks het extreem lage tempo blijft de plaat wel boeien. Dat komt ook door de redelijke korte speelduur van slechts drie kwartier (voor hedendaagse begrippen). Voor de liefhebbers van de oude My 'Dying Bride', 'Anathema' overgoten met een licht 'sisters of mercy' sausje kan dit best een interssante plaat zijn.