Ryan Bingham - American Love Song (2019)

Altijd benieuwd naar nieuw werk van Ryan Bingham. Stiekem hoop ik dat het lijkt op zijn werk van Mescalito, want dat blijft voor mij toch zijn beste album.

Bingham stelt nooit teleur. Kan ook nauwelijks met zo'n stem. Hier alvast een voorproefje. Wolves:

Ryan Bingham 'Wolves' - YouTube

Kijk er weer naar uit. Vanaf Junky Star zijn z'n platen iets te geproduceerd, dat heeft hij helemaal niet nodig. Een gitaar, zijn stem en misschien wat spaarzame instrumentatie is all it takes.

Helaas stelt hij hier enorm teleur. Wat een verschrikkelijk matig plaatje zeg. Zonde.

De nieuwste Bingham liet 4 jaar op zich wachten. Zijn vorige Fear and Saturday Night kwam direct in het begin van 2015 uit en ook dit jaar hoopte Bingham de eerste te zijn. Wat heeft de man uit New Mexico er dit keer van gebrouwen? Als je op de eerste stemmen af moet gaan, dan word je niet vrolijk. Maar je moet het altijd eerst zelf nog ervaren. Als je dan de eerste 2 uiterst slappe en clichematige rockertjes hoort dan snap je de lage stemmen direct. De speelduur van meer dan een uur is meer dan genoeg en dan heb je, zeker als Ryan Bingham zijnde, dit soort opvulling helemaal niet nodig. Ook Pontiac is een rocker, ook clichematig, maar die heeft tenminste wel smoel, was hij daar maar mee begonnen. Dan zit iedereen direct op het puntje van zijn stoel.

Toch vind ik het vervolg van het album prima te verteren. Lover Girl is het eerste rustige nummer van het album en die intieme songs zijn toch veel meer zijn terrein. Beautiful & Kind is al helemaal op het lijf van Bingham geschreven. Rauw, akoestisch en lijkt zo vanaf de veranda in Hobbs, New Mexico te komen (waar hij geboren is). Hij moet nog eens een album maken met alleen dit soort nummers. Situation Station is dan weer iets meer up tempo en niet slecht, maar wel wat flauwtjes. Got damn blues is een krachtige bluesrocker die lijkt geinspireerd op Where I Lead Me van Townes van Zandt. Dat is nou net weer wel een leuke afleiding. Time for my mind is net als Situation Station ook weer net niet helemaal je dat, ook zo'n half up tempo nummer met een beetje clichematige aanpak. What would i've become is ook up tempe, maar dan net even wat gekruider. Lekker nummer wel. Maar vanaf Wolves heeft het album weer het niveau dat we van Bingham gewend zijn. Wolves, Blue, Stones, America, Blues Lady zijn van topniveau.

Conclusie: als hij de nummers 1,2,6 en 8 er af had gelaten had je een kandidaat voor het eindejaarslijstje gehad. Dat gaat hem niet worden. Wat meer balans, dat is al vaker het probleem geweest bij Bingham. Maar als fan van de rauwe stem van Bingham en de toch voldoende aanwezige topsongs kan ik er toch wederom prima van genieten. Maar ik snap zeker dat niet iedereen het zo ervaart.

Ik ben niet wild enthousiast en inmiddels ook een beetje van mening dat Bingham zijn enorme belofte na Mescalito en Roadhouse Blues niet heeft kunnen waarmaken. Hoewel hij natuurlijk wel een dijk van een stem blijft hebben en met regelmaat van de klok goede songs uit zijn mouw blijft schudden.

Blijkt toch wel een groeier. Ook al is het wat aan de lange kant geven steeds meer nummers zich prijs. Jingle and Go, Pontiac, Lover Girl, Situation Station, Time for My Mind, Wolves, Blue en Stones zijn op dit moment de prijsnummers maar ik vind het geen straf om het hele album uit te zitten.

op 6 mei een heel goed optreden mogen meemaken in de ab-club.
great performer met een zalig gevoel voor humor!
topper, de nieuwe plaat moet ik nog even beluisteren, maar hetgeen hij in de ab live speelde was alvast veelbelovend. Natuurlijk staken de Mescalito songs er toch wel bovenuit. Al bij al toch een straffe kerel!