Hirax - Raging Violence (1985)

Mix tussen Speed Metal en Thrash Metal met Katon W. de Pena als zanger en dat was dertig jaar geleden tamelijk uniek want hij was één van de bitterweinige zwarte zangers in een Metal groep. In die tijd had je ook nog Znöwhite met drie zwarte muzikanten en een blanke zangeres, misschien vergeet ik er nog enkele. Huidskleur speelt bij mij totaal geen rol, het zijn de prestaties die tellen op een album die goed vooruit gaat met veertien korte nummers in nauwelijks een half uur. Mij doet het weinig meer, een beetje te rommelig allemaal (drumwerk).

Ik luid het jaar in met een plaat die ik al wel es vaker gehoord had en vorig jaar (goed, een paar dagen terug) ook al weer eens wilde checken. Ik wist dat ie erg fijn was, maar concrete muziek kon ik me niet voor de geest halen. Van heel vroeger is me altijd de gave hoes bijgebleven.

Grootste troeven zijn het lekkere old skool thrash / speed geluid en zang met flinke uithalen. Het songmateriaal is gemiddeld vrij rechttoe rechtaan, maar prima met net genoeg afwisseling en, nog belangrijker, met veel enthousiasme en energie gebracht.

Nette 9.