Harriet Tubman - The Terror End of Beauty (2018)

De grote populariteit van Shabaka Hutchings' jazz-fanfare band Sons of Kemet heeft nog niet geleid tot grote populariteit voor Harriet Tubman; een van de naamgevers van een compositie op dat album (niet echt natuurlijk - deze band heeft de naam ook maar 'geërfd' van de abolitionist). Muzikaal heeft het zeker enige raakvlakken met 'Your Queen is a Reptile' van Sons of Kemet, maar dan met elektrische gitaar (denk Sonny Sharrock of James Blood Ulmer) in de hoofdrol, in plaats van Shabaka's sax. Bij vlagen wordt er flink geswingd waarbij de eclectische combinatie van percussie (verschillende drums - voor het fanfare gevoel) en tuba de ritmische basis vormen - zoals dus bij Sons of Kemet eveneens het geval is. Ware het echter niet dat er geen tuba aan te pas komt op dit album. De bas is op een unieke manier geproduceerd om een zwaar dub-effect te creëren. Dat is bijvoorbeeld goed hoorbaar op het polyritmische The Green Book Blues, maar op een meer swingend 'los' nummer als de opener is de verwarring goed te plaatsen; dat lijkt echt verdraaid veel op een tuba!

Harriet Tubman is een fusionband uit New York. Oorspronkelijk als degelijke fusionband begonnen met een drummer, bassist en gitarist, is het drietal (met onofficieel vierde lid - hun producer - ook aanwezig) uitgegroeid tot een van de grotere namen in dat genre. Dat komt vooral door hun vele samenwerkingen met legendes als Sonny Sharrock, Henry Threadgil en zelfs noiserock veteranen van de Rollins Band. Dat is het 'm ook vooral aan dit gezelschap; de reeds bewandelde paadjes van de jazz fusion (toch veelal gezapige jazzrock of l'ascenseur-muzak) worden vermeden en er wordt juist jazz gefuseerd met minder voor de hand liggende genres en invloeden als dub, Afrikaanse polyfonische ritmiek, doom/stoner metal (de bas is zeer hevig en zwaar geproduceerd om dat effect te bereiken), funk en spacerock.

Het is een heavy en ruig plaatje geworden dat zeer de moeite waard is. Een van de betere jazzplaten van het jaar. Fans van Sonny Sharrock, doch ook Sons of Kemet en andere Shabaka Hutchings-gerelateerde projecten kunnen gerust hiervan gaan smullen.

Dat klinkt veelbelovend, Ataloona! Ik denk dat ik mij hier maar eens aan ga wagen.