Vangelis - Nocturne (2019)

Vangelis wil blijkbaar voorlopig nog niet met pensioen, getuige dit nieuwe album waarin de piano dit keer centraal staat.
Naast een aantal bewerkingen van bekende nummers, ook ruimte voor nieuwe composities.
Benieuwd waarmee hij op de proppen komt zetten.

Ben ook benieuwd naar dit album. Een ding weten we al zeker Vangelis heeft met de jaren bewezen dat hij aardig de toetsen kan beroeren Laten we hopen dat het prima plaat gaat worden om de koude donkere nachten door te komen.

Ik verwacht een hele rustige knapperende haardvuur plaat maar goed dat kan ook mooi zijn.

Sinds kort is op YouTube een voorproefje te horen van dit album en dat klinkt al veel belovend.

Vangelis - Vangelis: Nocturnal Promenade from 'Nocturne - The Piano Album' - YouTube

Klinkt mooi en eigenlijk ook zo'n beetje wat er ik van had verwacht.
Naast de piano zijn ook de zo kenmerkende synthesizers waar Vangelis zich mee onderscheidt, op de achtergrond te horen.

In ieder geval eentje om naar uit te kijken.

Zeer rustig plaatje ; je moet echt in de sfeer zijn om er ten volle van te genieten.
De schoonheid ligt hem in de melodieën en de detals in de (achtergrond) instrumentatie.
Af en toe mis ik wat crescendo of wat meer variatie in ritme en sfeer, maar alles is wel met veel gevoel ingespeeld, zoals we van Vangelis gewend zijn.
Favorieten bij de nieuwe nummers zijn "Nocturnal Promenade" (met de meeste variatie binnen het nummer), "Through The Night Mist", "Intermezzo", "To A Friend" en "Lonesome".
Bij de herwerkingen kan ik zeker genieten van "Chariots Of Fire", "Mythodea" (zonder zang deze keer) en "Conquest Of Paradise"
Een blijver, dat zeker, door de constante kwaliteit en rust die hij biedt....

Prach van een album bij eerste beluistering. Door het stijlvolle sobere karakter van de tracks valt des te meer op hoe groot het compositie talent van Vangelis is. Het doet mij denken aan de betere werken van Chopin. Het klinkt op het eerste gehoor zo eenvoudig, edoch er zit een dieper laag onder. Door dit feit roept het bij mij een sfeer op om te filosoferen en me te realiseren hoe mooi pure muziek is De Griek heeft me opnieuw aan herinnerd een bijzonderheid te zijn in de wereld van de muziek.

Mooie omschrijving van een erg mooi album. Modern klassiek meets Chopin. Dat kan natuurlijk saai worden en zeker 5 kwartier achter elkaar maar dat is het zeker niet. Rood wijntje in de hand en mijmeren maar

Ik mis de oude Vangelis hier meer dan ooit. Kundig gemaakt, maar het raakt me niet. Helaas...