menu

Eriksson Delcroix - The Riverside Hotel (2019)

mijn stem
3,53 (17)
17 stemmen

Belgiƫ
Roots / Blues
Label: Waste My

  1. Louisiana Hot (3:12)
  2. J'Ai Eté au Bal (3:33)
  3. Flat Earth Blues (4:25)
  4. Les Ti' Blondes (4:07)
  5. Elizi, Urzule & Erzulie - Ge - Rouge (3:47)
  6. The Riverside Hotel (3:15)
  7. La Danse de Mardi Gras (3:54)
  8. Hex (4:04)
  9. Snap Off the Pearl Snap (2:50)
  10. Le Bayou de Mille Misères (3:58)
totale tijdsduur: 37:05
zoeken in:
avatar van muziekobsessie
2,0
Hey leuk n nieuwe delcroix ben benieuwd

avatar van Lura
4,5
The Riverside Hotel heet het nieuwe album van het avontuurlijke Kalmthoutse duo Nathalie Delcroix en Bjorn Eriksson. Vernoemd naar het gelijknamige, beroemde hotel in Clarksdale, Mississippi. Oorspronkelijk was het een hospitaal voor zwarte patiënten. Blues legende Bessie Smith overleed er op 26 september 1937 na een auto ongeluk.

Tegenwoordig dus een hotel, volgens de nodige bezoekers waart er nog steeds een speciale sfeer. Ooit sliepen er bekende muzikanten als Duke Ellington en John Lee Hooker. Hooker werd trouwens in Clarksdale geboren, net als Muddy Waters en soullegende Sam Cooke. Clarksdale wordt dan ook gezien als de bakermat van de blues. Ook doet het verhaal de ronde dat het de plaats is waar blues legende Robert Johnson zijn ziel aan de duivel verkocht.

Clarksdale trok ook de aandacht van Nathalie en Bjorn, tien jaar na elkaar bezochten zij afzonderlijk The Riverside Hotel. Bjorn kreeg er vorig jaar de Howlin’ Wolf-kamer en kon vanwege de speciale sfeer, die er hing, bijna niet slapen. Hij schreef er enkele teksten. De titelsong gaat er ook over, zoals de regel “The ghost of Ike Turner appeared in my soup plate” duidelijk maakt.

De vorige twee albums waren donkere, emotionele platen veroorzaakt door het verlies van twee dierbare vrienden. De liedjes voor het nieuwe album kwamen via jam sessies tot stand. Regels vooraf voor de jamsessies waren dat het uptempo , niet melancholisch moest worden en dat er zo weinig mogelijk gebruik van mineur akkoorden mocht worden. En dit alles met de bedoeling om tijdens de live concerten zichzelf ongelofelijk te kunnen amuseren.

De bluegrass en country noir is ingeruild voor cajun en delta blues. De cajun zit Bjorn in de genen, want zijn vader Karl bezocht ooit als matroos Louisiana en New Orleans en raakte daar gefascineerd door de cajun en schafte vervolgens een accordeon aan. In de jaren negentig maakte Bjorn samen met vader Karl en zus Eva deel uit van de familiegroep Hank van Damme. Daarmee brachten ze uiteraard cajun, maar ook bluegrass en tex-mex ten gehore.

In het repertoire probeert men een broeierige sfeer neer te zetten, soms door achtergrond geluiden opgenomen in een moeras. Uiteraard klinken er soms invloeden van de muziek uit het zuiden van Amerika door. Naast eigen werk worden de twee heuse cajun klassiekers J’ai Ete Au Bal en La Danse de Mardi Gras vertolkt. Die overigens al jaren op hun live-repertoire staan. Regelmatig levert het aanstekelijke dansbare muziek op, zoals Snap Off the Pearl Snap.

Het fraaie artwork is van de hand van de bassist van dienst, Peter Pask. The Riverside Hotel is andermaal een waardevolle aanvulling op hun reeds prachtige oeuvre. Uiteraard volgt binnenkort een tournee ter promotie van het album. Ook zullen ze 24 augustus te zien zijn op het Once in a blue moon festival in het Amsterdamse Bos, wat vorig jaar voor het eerst georganiseerd werd en een groot succes was. De kaartverkoop hiervoor start zaterdag morgen om tien uur en zal ongetwijfeld in korte tijd uitverkocht zijn.

Eriksson Delcroix live:

08-03 OUDENAARDE: GC De Woeker
09-03 BRASSCHAAT: Hemelhoeve
14-03 BORGERHOUT: De Roma
17-03 LEOPOLDSBURG: CC
23-03 BRUSSEL: AB
28-03 HERENT: CC De Wildeman
05-04 AALST: CC De Werf
10-04 ST NIKLAAS: Casino
11-04 ST TRUIDEN: CC De Bogaard
09-05 DIEST: CC Den Amer
10-05 KOKSIJDE: CC Casino
11-05 LINT: OC Witte Merel
17-05 ZEMST: CC Melkerij
25-05 LOMMEL: CC Adelberg
29-05 DILBEEK: CC
24-08 AMSTERDAM: Once in a blue moon festival

avatar van aERodynamIC
4,0
Eriksson Delcroix vaart duidelijk een andere, lichtere koers die mij erg aan My Baby doet denken maar dan strakker (lees: minder psychedelisch). Ongetwijfeld komt dit door de cajun en delta blues invloeden.
Het bevalt me erg goed moet ik zeggen.
Misschien wel hun sterkste worp tot nu toe.

avatar van muziekobsessie
2,0
we zitten even niet op 1 lijn eric, ik vind dit album echt niet te pruimen. Raakt kant noch wal. Delcroix heeft er niet het stemgeluid voor om dit te doen. Nee op papier een leuk project maar de nummers vind ik niet door te komen. Ik zet liever Dr. John op als ik New Orleans cajun wil horen

avatar van erwinz
4,0
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Eriksson Delcroix - The Riverside Hotel - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Razendknap hoe Eriksson Delcroix je steeds weer weet mee te slepen naar een andere uithoek van de Verenigde Staten met muziek vol magie

Ik was zeer gecharmeerd van de vorige twee platen van het Belgische duo Eriksson Delcroix, waarop onder andere de country, folk en bluegrass werden geëerd en de band ook nog eens flirtte met Spaghetti westerns. Eriksson Delcroix heeft het kamp dit keer opgeslagen aan de oevers van de Mississippi in het roemruchte Riverside Hotel in Clarksdale. Invloeden uit de blues, cajun en swamprock domineren dit keer. Het levert een broeierige plaat op die wat dieper graaft dan zijn voorgangers, maar die na enige gewenning een bezwerend effect heeft. Eriksson Delcroix heeft de koers weer eens verlegd, maar het resultaat is wederom van een bijzonder hoog niveau.

Het Belgische duo Eriksson Delcroix bestrijkt inmiddels al een aantal jaren op indrukwekkende wijze een opvallend breed palet binnen de Amerikaanse rootsmuziek.

Bjorn Eriksson (Maxon Blewitt, Zita Swoon) en Nathalie Delcroix (Laïs) namen je de afgelopen jaren mee naar oorsprong van de folk in de Appalachen, naar de wortels van de bluegrass in Kentucky, naar de basis van de country uit Nashville en naar de Americana uit de woestijn van Arizona. Het leverde twee geweldige platen op (de samenwerking met Sun Sun Sun Orchestra niet meegerekend) en ook plaat nummer drie mag er weer zijn.

Bjorn Eriksson en Nathalie Delcroix zijn ditmaal neergestreken in Clarksdale, Mississippi, en hebben hun intrek genomen in het legendarische Riverside Hotel (dat veel kleiner is dan ik had verwacht).

Clarksdale, Mississippi, wordt wel gezien als de bakermat van de zuidelijke blues in de Verenigde Staten en het is dan ook niet zo gek dat Mississippi blues een belangrijke rol speelt op de nieuwe plaat van Eriksson Delcroix. Het Belgische tweetal beperkt zich echter niet tot de blues en verwerkt op The Riverside Hotel nog veel meer invloeden uit het diepe zuiden van de Verenigde Staten.

Het levert een broeierige plaat op, die de sfeer ademt van de Mississippi delta. Invloeden uit de blues worden op fraaie wijze gecombineerd met invloeden uit onder andere de cajun uit de zuidelijke staten, de rhythm & blues uit het nabijgelegen New Orleans en de swamprock uit Louisiana en Mississippi.

Wanneer Eriksson Delcroix gas terugneemt kun je de plakkerige zweetdruppels bijna voelen, maar het Belgische tweetal voert het tempo af en toe ook flink op. Dat doet zo nu en dan zelfs wat aan de muziek van My Baby denken, al blijft Eriksson Delcroix ver verwijderd van invloeden uit de dance en de wereldmuziek en zijn ook invloeden uit de psychedelica schaarser dan bij de Nederlandse band.

Ik was persoonlijk zeer gecharmeerd van het geluid dat het Belgische tweetal liet horen op haar eerste twee platen. De country duetten waarin Nathalie Delcroix en Bjorn Eriksson onder andere Gram Parsons en Emmylou Harris naar de kroon staken waren wonderschoon en ook de flirts met Spaghetti westerns op de vorige plaat waren zeer geslaagd. Beide ingrediënten mis ik op The Riverside Hotel, maar we krijgen er veel voor terug.

The Riverside Hotel is een laid-back plaat, maar het is een spannende laid-back plaat met mooie fluisterstemmen, fraai gitaarwerk en een bezwerende en vaak licht experimentele instrumentatie. Het knappe van de platen van Eriksson Delcroix is dat ze je vrijwel onmiddellijk meenemen naar andere oorden. Het ene moment zit je in een druilerig Nederland of België, het volgende moment zit je aan de oevers van de Mississippi in een hotelkamer die in het verleden door menig blueslegende is bewoond.

Het is misschien even wennen, en wat meer wennen dan de vorige twee platen van Eriksson Delcroix, maar al snel is The Riverside Hotel je net zo dierbaar als de vorige platen van dit unieke tweetal en ben je weer een fascinerende muzikale roodtrip rijker. Erwin Zijleman

avatar van tumkie
geplaatst:
muziekobsessie schreef:
we zitten even niet op 1 lijn eric, ik vind dit album echt niet te pruimen. Raakt kant noch wal. Delcroix heeft er niet het stemgeluid voor om dit te doen. Nee op papier een leuk project maar de nummers vind ik niet door te komen. Ik zet liever Dr. John op als ik New Orleans cajun wil horen


Ik deelde dezelfde mening tot ik ze dit album live heb zien brengen.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:53 uur

geplaatst: vandaag om 11:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.