Rudimentary Peni - Cacophony (1988)
mijn stem
10 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Punk
Label: Outer Himalayan
-
Nightgaunts (0:58)
-
The Horrors in the Museum (3:07)
-
The Only Child (1:56)
-
Architectonic and Dominant (1:00)
-
The Evil Clergyman (1:52)
-
Brown Jenkin (1:47)
-
Crazed Couplet (1:22)
-
Sarcophagus (1:02)
-
Lovecraft Baby (1:43)
-
Dream City (1:44)
-
C12 H22 011 (0:50)
-
Zenophobia (1:52)
-
Sunset for the Lords of Venus (0:40)
-
Beyond the Tanarian Hills (1:06)
-
Imps of the Perverse (1:48)
-
The Dead Loved (1:09)
-
Periwig Power (1:12)
-
Kappa Alpha Tau (0:47)
-
American Anglophile in the World Turned Upside-Down (1:34)
-
Memento Mori (0:34)
-
Better Not Born (1:45)
-
Arkham Hearse (1:15)
-
The Old Man Is Not So Terribly Misanthropic (1:00)
-
Gentlemen Prefer Blood (2:23)
-
Sonia (1:14)
-
The Day the Universe Ceased (March 15th 1937) (0:55)
-
The Crime of the Century (1:12)
-
Musick in Diabola (2:08)
-
Shard (2:05)
-
Black on Gold (0:29)
0
geplaatst: 20 december 2012, 10:10 uur
Deze plaat doet me meer dan eens denken aan The Butthole Surfers, en er zijn minder aangename dingen om aan te denken. Dit zit wel wat meer inde anarcho punk hoek. Toffe plaat.
0
geplaatst: 14 maart 2014, 17:39 uur
Een apart album. De instrumentatie is wel vergelijkbaar met de eerder gemaakte plaat Death Church, waarbij de sinistere sfeer en het strakke basspel opvallen. Vocaal gezien is dit wel heel anders: af en toe wordt er gezongen zoals op het eerder genoemde album, maar verder komen onder meer gekke stemmetjes, spoken word, gehaast gebabbel, ergens nog een soort kruising tussen rappen en grunten en andere keelgeluiden langs. Dit levert aan de ene kant een lekker paranoïde geheel op, zeker in combinatie met die duistere begeleiding, maar aan de andere kant heb ik Death Church nog steeds in mijn achterhoofd. En daarop was het juist het ongelooflijke venijn in de stem van Nicko Blinko in combinatie met fantastisch geschreven, eigenlijk regelrecht pakkende liedjes en een stuwende muzikale drive dat het zo goed maakte. Die geweldig geschreven nummers en dus met name die zang komen op Cacaphony voor mijn gevoel veel minder naar voren. Daardoor lijkt dit vooralsnog toch een slag minder. Het voelt allemaal wat minder bijtend en indrukwekkend (al is het nog steeds goed, vergis je niet).
* denotes required fields.
* denotes required fields.