Gurf Morlix - Diamonds to Dust (2007)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Roots / Country
Label: Blue Corn
-
Killin' Time in Texas (5:20)
-
Madalyn's Bones (3:32)
-
Food, Water, Shelter & Love (5:11)
-
Blanket (4:42)
-
Diamonds to Dust (3:26)
-
With God on Our Side (6:25)
-
I've Got a Passion (5:10)
-
Windows Open, Windows Close (5:32)
-
Up Against It (3:12)
-
Worth Dyin' For (4:42)
-
Need You Now (4:24)
1
geplaatst: 1 april 2023, 22:15 uur
Nog geen commentaar en pas 1 stem bij dit prachtige album ? Americana/roots muziek heeft echt wat minder actieve leden hier op Music Meter.
Gurf Morlix is vooral bekend als producer van Lucinda Williams. Hij zorgde voor de zo bekende blues-country stijl. Na 11 jaar samenwerking ging het echter fout. Gurf Morlix heeft nog met vele andere americana artiesten samengewerkt en flink wat geproduceerd. Vandaar dat hij solo niet heel erg productief is, dit is pas zijn 4e album. En dit album is geheel geworteld in de Texaanse americana, wat country, wat blues, wat folk en rock, maar vooral meeslepend en somber.
'Diamonds to dust' zeg al genoeg : het thema van het album is vooral 'leven en dood'. Want Gurf Morlix is nogal wat collega's verloren aan de dood.
Muzikaal is het ook sober, de stem, wat gruizig, Tom Waits achtig en dan vaak wat minimale snaren begeleiding, soms wat meer met drums etc. Patty Griffin zingt op een paar nummers mee, prachtige tegenstelling met de stem van Gurf.
De plaat begint schitterend : 'Killin' time in Texas' hekelt de nog bestaande doodstraf in Texas en raadt aan om snel de benen te nemen. Morlix verloor zoals ik al memoreerde de afgelopen jaren een aantal dierbare vrienden en dat heeft zijn weerslag. De rauwe stem van Gurf Morlix is breekbaar als altijd, hetgeen zeker in de vele ingetogen nummers uitstekend uitpakt, zoals in het prachtige "Blanket", een samen met Patty Griffin gezongen nummer als eerbetoon aan Warren Zevon en Chris Slemmer.
Alle nummers zijn door Gurf Morlix zelf geschreven (twee met een medemuzikamt) en één cover : 'With God On OUr Side' van Bob Dylan, waar Gurf Molix er bijna een wat sinsister werk van maakt.
Ik zag in het hoesje dat Mary Gauthier ook bedankt werd, ook zo'n pure artieste waar de teksten persoonlijk en confronterend zijn. Dat is ook bij Gurf Morlix. Met zijn doorleefde stem maakt hij van ieder nummer toch weer een pareltje en het hele album laat hij horen dat hij het liedjes schrijven niet verleerd is. Als je het hele album analyseert ben je wel blij dat Gurf Morlix zich nog aan de goede kant van de groene zoden begeeft en hopelijk blijft dat nog wel een tijdje !
Gurf Morlix is vooral bekend als producer van Lucinda Williams. Hij zorgde voor de zo bekende blues-country stijl. Na 11 jaar samenwerking ging het echter fout. Gurf Morlix heeft nog met vele andere americana artiesten samengewerkt en flink wat geproduceerd. Vandaar dat hij solo niet heel erg productief is, dit is pas zijn 4e album. En dit album is geheel geworteld in de Texaanse americana, wat country, wat blues, wat folk en rock, maar vooral meeslepend en somber.
'Diamonds to dust' zeg al genoeg : het thema van het album is vooral 'leven en dood'. Want Gurf Morlix is nogal wat collega's verloren aan de dood.
Muzikaal is het ook sober, de stem, wat gruizig, Tom Waits achtig en dan vaak wat minimale snaren begeleiding, soms wat meer met drums etc. Patty Griffin zingt op een paar nummers mee, prachtige tegenstelling met de stem van Gurf.
De plaat begint schitterend : 'Killin' time in Texas' hekelt de nog bestaande doodstraf in Texas en raadt aan om snel de benen te nemen. Morlix verloor zoals ik al memoreerde de afgelopen jaren een aantal dierbare vrienden en dat heeft zijn weerslag. De rauwe stem van Gurf Morlix is breekbaar als altijd, hetgeen zeker in de vele ingetogen nummers uitstekend uitpakt, zoals in het prachtige "Blanket", een samen met Patty Griffin gezongen nummer als eerbetoon aan Warren Zevon en Chris Slemmer.
Alle nummers zijn door Gurf Morlix zelf geschreven (twee met een medemuzikamt) en één cover : 'With God On OUr Side' van Bob Dylan, waar Gurf Molix er bijna een wat sinsister werk van maakt.
Ik zag in het hoesje dat Mary Gauthier ook bedankt werd, ook zo'n pure artieste waar de teksten persoonlijk en confronterend zijn. Dat is ook bij Gurf Morlix. Met zijn doorleefde stem maakt hij van ieder nummer toch weer een pareltje en het hele album laat hij horen dat hij het liedjes schrijven niet verleerd is. Als je het hele album analyseert ben je wel blij dat Gurf Morlix zich nog aan de goede kant van de groene zoden begeeft en hopelijk blijft dat nog wel een tijdje !
* denotes required fields.
* denotes required fields.