Anne's vijfde album. Ik had nog niet eerder van haar gehoord.
Lost play bevat acht nummers die in een traag tempo voortgaan. Slow-motion lijkt hier het toverwoord. Alles draait om haar stem en subtiele begeleiding in de vorm van pure instrumenten als fluit, viool, cello, pedal steel, saxofoon, harp op een elektronisch bedje.
Het is wel voor de fijnproevers. Zelf vind ik het betoverend, terug de tijd in naar je kindertijd of zo (de hoes werkt al aardig mee), lieflijk, dromerig, tijdloos, maar ook een lange zit, want het zit het hem vooral in de subtiele details. De kleine toevoegingen. Als geheel is het best monotoon en niet geschikt voor elk moment. Zo'n album waar je in de mood voor moet zijn.
Maar mooi is het absoluut: laat je gewoon onderdompelen door de pracht ervan. Stap in het warme bed, Lost Play genaamd.
Geschikt voor liefhebbers van de ambient-Sigur Rós denk ik.
Oordeel zelf:
Lost Play | Slowcraft Records - slowcraft.bandcamp.com