Graham Parker - Don't Tell Columbus (2007)

Ik denk dat Tony Blair dat liedje "England's Latest Clown" niet echt leuk vond.

Luistert op Mume niemand naar Graham Parker? Deze man is toch een heel belangrijke new wave artiest geweest, eind jaren '70. The Parkerilla was een trendsettend album en geldt als een van de klassiekers uit die tijd, samen met This Year's Model van Elvis Costello en Night and day van Joe Jackson. Parker heeft eigenlijk nooit de eer gekregen die hem toekwam. Zijn carriere was grilliger dan die van die andere twee, maar wat een boel platen heeft hij toch gemaakt. Hoewel niet allemaal geweldig geef ik toe.
Deze is bijvoorbeeld minder goed dan voorganger Songs of No Consequence en ook de opvolger Imaginary Television vind ik net iets sterker. dat wordt vooral veroorzaakt doordat er tussen de songs op "Columbus" te weinig variatie zit. De eerste twee zijn sterk, dan volgen wat middelmatige nummers en pas aan het eind , vanaf Somebody Save Me haalt hij weer de spanning van 1 en 2.
Maar Graham Parker is wel iemand die iedere liefhebber van de betere songwriters zou moeten volgen

Ja hoor, regelmatig. Maar deze vind ik minder pakkend. Heb je zijn laatste met The Rumour al beluisterd? Vertrouwd geluid.

Zijn soloconcert in het Utrechtse Tivoli Leeuwenbergh was in ieder geval de moeite waard. Hij speelde enkele nummers van zijn nieuwe cd, met The Rumour, en ging verder een beetje door zijn omvangrijke oeuvre. Er kwamen relatief veel nummers van zijn eerste drie platen langs. een soloconcert moet het natuurlijk ook hebben van een beetje intieme sfeer en contoct met het publiek. Zo'n sfeertje weet Parker prima te scheppen.

Nee nog niet. Ben wel benieuwd. Anders dan z'n solowerk?

Nou ja, anders...met zo'n karakteristieke stem. Maar hij gaat op Thee Chords Good (2012) weer terug naar zijn basis met de band The Rumour waarmee hij ooit zijn loopbaan begon en waarmee hij imo zijn beste albums maakte. Dat waren toen al door de wol geverfde muzikanten en de inmiddels oude vossen hebben het duidelijk nog niet verleerd. Het tempo ligt iets lager dan destijds maar het staat muzikaal als een huis en Parker's teksten bijten als vanouds. Bovendien, en dat is zeldzaam, je hóórt gewoon dat ze oude muziekmaten zijn die elkaar blindelings verstaan. Ze hebben er zin in en plezier.