Cheap Trick - Cheap Trick (1977)

Hot Love en The Ballad of TV Violence zijn wereldtracks.

I Want You to Want Me heb ik toch altijd wel een leuk nummer gevonden, maar hier in de kale demoversie mist het nogal wat.
ELO Kiddies is een mooie opener (maar dat zeg ik toch vooral als ELO fan, al is het al met al geen slecht nummer). The Ballad of TV Violence (I'm Not the Only Boy) is lekker Over the Top. En verder heel veel middelmaat, maar zeer genietbaar.

Ik heb dit album nog niet zo lang en ik moet eerlijk zeggen dat ie me nog niet zo goed bevalt. Het is wisselvalligheid troef. Aan de ene kant goede songs als ELO kiddies, Daddy should have stayed, Taxman, Speak now en The ballad of TV violence maar ook minder materiaal in de vorm van Candy, Cry, cry, Mandocello en Hot love.
Voorlopig 2,5 sterren. Wie weet in de toekomst hoger.

Het debuut van Cheap Trick met een nog lekker ruw randje en de drummer met de uiterlijk van een boekhouder. Er staan een aantal goede composities op die stuwend zijn en tegen de ruige rock 'n roll aanhangen, her en der doet het mij ook nog wat aan Alice Cooper denken in zijn vroege jaren. Nummers als ELO Kiddies, The Ballad of TV Violence en Daddy Should Have Stayed in High School zitten prima in elkaar. Daarnaast ook wat Boston meezing achtige nummers als Oh, Candy, waar wat mij betreft niets mis mee is. Prima plaatje om zo eens te draaien.

Debuutalbum van Cheap Trick dat nog als hardrock gekenmerkt kan worden.
Allengs zouden ze poppier, Beatlesquer en beter worden.
Hier is trouwens ook niet zoveel mis mee.

Hot Love (lekkere meezinger), ELO Kiddies, Taxman, Mr Thief (heerlijk nummer, hier wel al Beatles-invloeden) en The Ballad Of TV Violence (nogal bombastisch) zijn goede nummers.
Ook Daddy Should Have Stayed In High School en Oh Candy beklijven wel.
De rest kan er ook mee door.

Zeer zeker geen slecht debuutalbum.
Op vinyl.

Middelmatig debuutalbum van C.T.

Prachtig debuutalbum van Cheap Trick, enerzijds ruig en anderzijds melodisch, met vreemde teksten. Zeker als je je realiseert dat dit album in 1977 uitkwam. Omdat succes uitbleef, werd het hierna allemaal wat poppier. De recentere albums, die in eigen beheer zijn uitgekomen, grijpen weer terug op hun begintijd.

Redelijk debuut. Ruig vind ik het niet echt. Stevige rock is het wel. Ik hoor soms wat glamrock invloeden (Alice Cooper). Vroeger vonden we dat ruig, maar het kan veel ruiger kunnen we inmiddels vaststellen. Geen album dat ik grijs zal draaien deze nr. 46 in de jaarlijst oor over 1977.
3*