Blockhead - Free Sweatpants (2019)
mijn stem
16 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Backwoodz
-
Dream On (3:44)
-
Slippery Slope (4:34)
met billy woods, Open Mike Eagle en Breezly Brewin
-
Kiss the Cook (3:26)
met Aesop Rock
-
Rock'em Sock'em Hop (5:45)
-
Frank (3:26)
met Tree
-
Weeping Willow (3:53)
-
Deeperstill (3:00)
met Homeboy Sandman
-
By Myself Meeting (2:58)
-
Be Safe (3:24)
met Armand Hammer
-
Favorite Chair (1:44)
met Vic Spencer
-
Tinder in the Time of Cholera (4:56)
-
Let Them Eat Hate (3:18)
met MarQ Spekt
-
Blue Veil (3:48)
met Hemlock Ernst
-
Make America Gape Again (6:28)
1
panjoe (moderator)
geplaatst: 8 januari 2019, 21:58 uur
Kiss the Cook
Alvast een indrukwekkende groep features, echt top of the bill op dit moment wat mij betreft, en een erg sterk eerste nummer. Geinig om Aesop op deze beat te horen, een heel ingetogen productie met jazzy drumrolls, een soulgitaartje en gave vocal samples. Die samples, en die gitaarloop bij de laatste verse, zijn eigenlijk het enige waaraan je hoort dat het een Blockhead beat is. Als de rest ook zo fijn is, is een verandering van sound in dit geval een dikke plus, de laatste paar albums van Blockhead waren toch een beetje saai en te veel van hetzelfde.
Alvast een indrukwekkende groep features, echt top of the bill op dit moment wat mij betreft, en een erg sterk eerste nummer. Geinig om Aesop op deze beat te horen, een heel ingetogen productie met jazzy drumrolls, een soulgitaartje en gave vocal samples. Die samples, en die gitaarloop bij de laatste verse, zijn eigenlijk het enige waaraan je hoort dat het een Blockhead beat is. Als de rest ook zo fijn is, is een verandering van sound in dit geval een dikke plus, de laatste paar albums van Blockhead waren toch een beetje saai en te veel van hetzelfde.
0
geplaatst: 9 januari 2019, 00:30 uur
Kan niet wachten. Die line-up van track 2 is fantasy football level. Breezly Brewin?! 
0
geplaatst: 18 januari 2019, 21:21 uur
Het 'meh'-gehalte ligt weer erg hoog. Ik had gehoopt dat de samenwerkingen met rappers de magie die Blockhead ooit had weer naar boven zou halen, maar het lijkt er niet op. Net als zijn laatste paar projecten is het allemaal degelijk, maar bijna nergens meeslepend, ontroerend, vrolijkmakend of op welke manier ook speciaal.
Paar gave bijdrages, dat wel, maar dat stond van tevoren al vast, gezien de namen. Alleen Deeperstill met Homeboy Sandman vind ik echter memorabel als track, vooral dankzij de de rapper.
Paar gave bijdrages, dat wel, maar dat stond van tevoren al vast, gezien de namen. Alleen Deeperstill met Homeboy Sandman vind ik echter memorabel als track, vooral dankzij de de rapper.
0
geplaatst: 19 januari 2019, 16:33 uur
Ik ben het met je eens Niels. Het is nergens heel slecht, maar nergens weet het me echt te raken. Ik had ook stiekem op meer gehoopt. Tofste track voor mij is denk "Blue Veil"
0
geplaatst: 19 januari 2019, 17:05 uur
niels94 schreef:
Het 'meh'-gehalte ligt weer erg hoog. Ik had gehoopt dat de samenwerkingen met rappers de magie die Blockhead ooit had weer naar boven zou halen, maar het lijkt er niet op. Net als zijn laatste paar projecten is het allemaal degelijk, maar bijna nergens meeslepend, ontroerend, vrolijkmakend of op welke manier ook speciaal.
Paar gave bijdrages, dat wel, maar dat stond van tevoren al vast, gezien de namen. Alleen Deeperstill met Homeboy Sandman vind ik echter memorabel als track, vooral dankzij de de rapper.
Het 'meh'-gehalte ligt weer erg hoog. Ik had gehoopt dat de samenwerkingen met rappers de magie die Blockhead ooit had weer naar boven zou halen, maar het lijkt er niet op. Net als zijn laatste paar projecten is het allemaal degelijk, maar bijna nergens meeslepend, ontroerend, vrolijkmakend of op welke manier ook speciaal.
Paar gave bijdrages, dat wel, maar dat stond van tevoren al vast, gezien de namen. Alleen Deeperstill met Homeboy Sandman vind ik echter memorabel als track, vooral dankzij de de rapper.
Meh.
0
geplaatst: 19 januari 2019, 18:08 uur
Frank met Tree is echt heerlijk. Ook Be Safe met Armand Hammer vind ik er uit steken, super duister en hard hitting.
Het album klinkt sowieso over het algemeen erg gloomy en serieus. Alleen Vic Spencer wijkt wat af en is vooral komisch, al is de productie daarop nog steeds niet bepaald gezellig. MarQ Spekt brengt ook iets van variatie met een agresievere stijl op een up-tempo beat. Daarna krijg je meteen Blue Veil, het meest politieke en serieuze nummer van het album, ook erg indrukwekkend.
Ik vind het een leuk recept met die instrumental tracks erbij, maar daarvan hadden er misschien 1 of 2 minder gemogen.
Het album klinkt sowieso over het algemeen erg gloomy en serieus. Alleen Vic Spencer wijkt wat af en is vooral komisch, al is de productie daarop nog steeds niet bepaald gezellig. MarQ Spekt brengt ook iets van variatie met een agresievere stijl op een up-tempo beat. Daarna krijg je meteen Blue Veil, het meest politieke en serieuze nummer van het album, ook erg indrukwekkend.
Ik vind het een leuk recept met die instrumental tracks erbij, maar daarvan hadden er misschien 1 of 2 minder gemogen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.