O.R.k. - Ramagehead (2019)

Wat een fantastisch album. Proggers Pat Mastello (King Crimson, Mr. Mister) en Colin Edwin (Porcupine Tree) en hun band leveren hier een waar kunststukje af. Zanger Lorenzo Esposito Fornasari verrast mij met z'n veelzijdige stem met het hoge bereik, zoals Chris Cornell in z'n beste dagen. Maar bovenal heeft O.R.k. een een eigen geluid en een kwalitatief goed album weten neer te zetten. Een groot publiek zullen ze er vermoedelijk niet mee weten te bereiken. Maar voor wie er de tijd voor neemt: dit is een echte groeibrilliant. Ik ben benieuwd hoe dit , vrijdag 1 maart, als voorprogramma van The Pineapple Thief klinkt.

Onbegrijpelijk dat deze band nog niet opgepikt is door een wat groter publiek.
Tot nu toe steekt Time Corroded er bij mij boven uit. maar zit nog in de eerste luisterfase.
De zingende zaag die er op 3.51 inkomt: zo mooi.....!

Wat een geweldige schijf...... en dan moet hij nog groeien. Nu al de plaat van het jaar?

Hier kunnen de OG prog rockers gerust hun tanden in zetten. Kwalitatief van een hoog niveau.

Toeval of niet vrijwel gelijktijdig met de nieuwe Porcupine Tree: O.R.k. | As I Leave; erg benieuwd naar het nieuwe album later dit jaar...