Vök - In the Dark (2019)

Electro / Synthpop / IDM aldus Discogs.

Even een paar nummers van beluisterd en bevalt genoeg om het hele album ook eens een kans te geven.

Lampje aan is leuker

En dan zie ik het updateoverzicht onder deze plaat White Snake - Slide it In staan.

In The Dark muzikaal klinkt dit sterk verwant aan CHVRCHES, VÖK heeft hier het tempo hoger liggen dan wat ik van hun ken. Jammer dat op het volgende nummer, de single Autopilot het tempo weer wat geschroefd wordt. Desondanks toch het meest beluisterde nummer aldus Last.fm stats. Spend the Love is de andere single die me naar dit album lokte, goed dansbaar en eentje die je in de stemming brengt voor als je straks gaat stappen.

VÖK maakt albums die me vooral bevallen als (thuis) het volume opengedraaid wordt. Dit album klinkt iets toegankelijker dan ouder werk, ook al hebben ze niet zo veel 'hooks'. Slecht is het niet en op elk van hun albums zijn er wel een paar lekker nummers te vinden, maar niet genoeg om hier vaak bij terug te keren. Daarnaast is de concurrentie moordend in de Elektronische Pop en dan ken ik wel een paar acts die net iets interessanter zijn, bijvoorbeeld omdat de stem van die zangeres me iets beter bevalt of de teksten me iets meer aanspreken.

Dat de muziekscene van IJsland erg levendig is, en een stuk warmer dan het land doet vermoeden, hoeft hier niet meer vermeld te worden. Het uit Reykjavik afkomstige Vök doet alweer een aantal jaren mee, en wist zich vanuit sfeervolle triphop op de Tension EP te ontwikkelen tot de stukken dansbare electro sound die ze op hun nieuwe album In The Dark ten gehore brengen. Minder overduidelijk staat de saxofoon van Andri Már centraal, wel is het zangeres Margrét Rán die nog steeds haar prominente rol weet op te eisen. Hierdoor is het allemaal veel frisser, zeg maar gerust wereldser. Voor de beats die niet uit het kastje komen is percussionist Einar Hrafn verantwoordelijk.

Ondanks de albumtitel is In The Dark alles behalve een zwaar album. Elk verdriet is op termijn om te buigen tot iets moois als geluk. Het is een echte clubplaat geworden, waar de duisternis synoniem lijkt te staan voor het bruisende nachtleven. Ontwakende zonnestralen die de feestgangers in volledige euforie naar buiten begeleiden met op de achtergrond Night & Day. Misschien is het typerend voor het westen om de duisternis als iets zwaars te beschouwen. Hier wordt juist dat donkere met net zo’n luchtigheid bezongen als hoe men de zon vaak adoreert. Vanwege de dromerige oorsprong van Vök krijg je een aangename benadering van de stampende discosound met meer trippende effecten. Niet zozeer psychedelisch en druggy, maar juist zeer helder, scherp en verfrissend. Dat hier de hoofdrol wordt toegeëigend door de zangeres komt allemaal zeer logisch en spontaan over. Sterker nog, zou de elektronische invulling geëlimineerd worden, dan nog staat er een prima popgerichte basis, die klakkeloos met andere instrumenten een prima klankkleur kan krijgen.

Dat ze ook de diepte aan kunnen, bewijzen ze wel in het zwaardere Round Two. Juist die afwisseling maakt het een stuk sterker en serieuzer. Margrét Rán heeft vocaal aardig wat te bieden, en dat laat ze hier dan ook absoluut horen. Spend The Love leunt voornamelijk op haar sensuele uithalen, Fantasia krijgt mede dankzij haar kwaliteiten een meer jazzy aanpak. Dit nieuwe geluid van Vök zweeft ergens tussen de dreampop en deephouse in. De kracht zit hem in het niet krampachtig vast houden aan een geaccepteerde sound, maar daarin de breedte in te gaan. Fragmentarisch wordt hier terug gegrepen naar andere tijden. Autopilot waagt zich aan de hitgevoelige New Wave uit de jaren tachtig in de keyboard overschaduwende effecten en het muzikale landschap waarmee wordt afgesloten. Andere grenzen overschrijden ze duidelijk succesvol in het met fusion en rockgitaar flirtende Out Of The Dark. Ironisch gezien in parallel staande tot het titelstuk In The Dark, waar juist een speelse onverschilligheid centraal staat.

Vök - In The Dark | Electronic | Written in Music - writteninmusic.com