Weekend at Waikiki - Villa (1987)

Ik zit dit album na heel veel jaar weer eens te beluisteren, nadat ik eerst het debuutalbum weer heb gedraaid. Ik moet bekennen dat ik dit album nu een stuk beter kan waarderen dan toen het uitkwam in 1987. Ik vond het toen wat een afknapper na het meer dan prima debuutalbum. Ik snap nu niet meer waarom ik dat vond want dit borduurt voort op dezelfde stijl als Perfect Punishment. Ook al is het debuut wat meer wavy.

Dit album klinkt wat meer volwassen, misschien af en toe wat flauwe toetspartijtjes (Devil and the Deep Blue Sea) maar vooral het bas en gitaarwerk zijn prima. Met wat hints naar T.C. Matic. Ook zijn de drums/percussie prima en zeer herkenbaar, de stem van Thijs Helfrich moet je van houden maar voor mij is dat geen probleem. Als ik dan toch een noot van kritiek moet geven dan is het dat beide albums wat aan de korte kant zijn, het zijn eigenlijk mini albums. Daar had wel wat meer in gezeten denk ik. Natuurlijk weer uitgebracht op het destijds übercoole label Top Hole met het mooiste logo uit de muziekgeschiedenis.

Er schijnt in 2023 weer een nieuw album van de heren te komen, ben benieuwd!