Bis - Slight Disconnects (2019)

Twee weken eerder dan hier vermeld is het nieuwe album verschenen...

De single Sound of a Heartbreak staat als een huis en gaat zeker mijn jaarlijst van favoriete nummers van 2019 halen.

Indie Rock / Pop Rock / Power Pop

Eigenlijk kan geen enkel nummer tippen aan de geweldige opener en dat is helaas het teleurstellende aan dit comeback album.

Home Economics steekt daar net iets meer boven uit en samen met Hot Dog at the Rock Cafe. Verder is There Is No Point (Other Than the Point That There Is No Point) doordrenkt van vette synths en nog het meest geschikt als opvolgsingle. Combination Rock met licht jengelende gitaar klinkt nog het meest als Pop Rock / Indie Rock. The Big Sunshine doet denken aan het latere werk van The B-52's maar er zit ook een stukje in dat van Ladytron lijkt te zijn overgenomen.

Favorieten: Sound of a Heartbreak, dan There Is No Point (Other Than the Point That There Is No Point) op afstand gevolgd door Home Economics en Hot Dog at the Rock Cafe

Dat is inderdaad precies het probleem met dit album. De single wekt hoge verwachtingen, maar die worden helaas niet waargemaakt. Het wordt nergens vervelend of ondermaats, maar ook niet zo groots als de opener.

Gelukkig groeit deze nog wel... en ben ik er wel blij mee, al was het maar voor die killer-opener.

Gelukkig dus dat deze nog groeit.. na de killer-opener is de rest vooral goed herkenbaar als bis (geschreven zonder hoofdletters)

Hun geluid is niet veel verandert in ca. 25 jaar: invloeden uit de Indie Rock / Post Punk / New Wave / Synthpop.

Alle drie zingen mee op elk nummer al dan niet de lead of koortjes of tweede stem. Misschien iets gladder geproduceerd dan 25 jaar geleden... of anders gezegd iets meer Pop invloeden.

halfje erbij 4*

Ik wist niet eens dat ze nog muziek maakten maar toen ik het album hier zag staan gelijk maar aangeschaft nadat ik die 1e single had gehoord. Ik moet zeggen het album groeit naar mate ik het vaker beluister. Ik ben blij dat ze er weer zijn.

WAT?!?!?! Een 'nieuwe' bis? Dat is nog eens een verrassing.

Ik had "data Panik etcetera" vol hoge (té hoge) verwachtingen binnengehaald maar werd zwaar teleurgesteld. Daardoor had ik een tijdlang ook met terugwerkende kracht geen zin meer in hun eerdere (geniale!) werk.

Nu ik dit zie en E-Clect-Eddy iets zie schrijven over jengelende gitaren, Ladytron en B-52's denk ik: Laat maar komen!!! Ik kom hier later op terug

*tempert verwachting wijselijk*

Jawel, daar is ie dan. Duurde even... Of het nou meteen *joepiedepoepie* is weet ik niet, maar in ieder geval beter dan Data, Paniek etc.

Lekker hoor. Beetje stamperig maarja, dat waren de eerste twee keren dat ik 'm hoorde waarbij de eerste keer de kinderen er nog doorheen aan het joelen waren (overigens zei een "leuke muziek papa! ) en de tweede keer ik maar met een half oor luisterde. Ik begin met 3,5 maar kans op meer.

Ben het er zeker niet mee eens dat de rest van het album zoveel minder zou zijn dan de opener. Beste nummer vind ik Combination Rock, maar ook het leuke Dracula You Broke My Heart draai ik momenteel grijs.
Wist overigens niet dat de bandnaam ontleend was aan de tekst "black iron skyline" van The The's Twilight of a Champion. Nu vind ik ze alleen nog maar leuker.