Barshasketh - Barshasketh (2019)

Beluister: Ruin I

Het duurde even, maar de eerste echt goede metalrelease van 2019 is een feit! Het Nieuw-Zeelandse/Schotse Barshasketh brengt een blackmetalsound met elementen van de tweede golf (Emperor, Dissection) en elementen van de wat nieuwere progressievere stroming van het genre (Deathspell Omega, Mgla): een middenweg waar ik altijd zeer blij van word. De uitvoering is vurig en gepassioneerd: het gitaarwerk is stemmig, melodieus en messcherp, de drummer werkt zeer inventief met accenten op de bekkens (een beetje zoals Darkside bij Mgla doet), de zanger klinkt lekker smerig.

Het blijste word ik van de baspartijen: die zijn heerlijk prominent op deze plaat aanwezig. Dat vergeten metalbands wel eens vaak, en een plaat als deze laat horen hoeveel dat aan een sound kan bijdragen. Wanneer de band op de hoogste versnelling gaat en de gitaren lage smeuïge akkoorden en hoge tremololijnen combineren legt de bas de kers op de taart met soepele en melodieuze lijnen. Het album vloeit zeer goed en wisselt mooi af tussen het snellere en het tragere werk.

Ik dacht dat ik weer eens te enthousiast was. Wat een heerlijke plaat is dit! Wat mij zo bevalt aan deze plaat is de balans tussen de verschillende tempo’s. Het gas gaat op de plank waarnodig, maar het is geen doel opzich. Eerder genoemde bands hoor ik zeker terug, en dekken aardig de lading. De eerste topper van 2019 lijkt te zijn gevonden.

Heerlijk album. Een beklijvende, lugubere sfeer wordt hier gecreëerd Deze plaat heeft een mooie flow door de ijzersterke melodieën en de variatie, wat erg meeslepend is. Barshasketh is ook voor mij de eerste echt sterke release van dit jaar!