Erlen Meyer - Sang et Or (2019)
mijn stem
3 stemmen
0
geplaatst: 27 januari 2019, 16:20 uur
Beluister: Coton Cardé
Zes jaar geleden kwam het debuut van het Franse Erlen Meyer uit: een plaat met een zwarte rand door het overlijden van drummer Romain Djoudi. Behoorlijk intens, maar ook eentonig. Op plaat twee weet Erlen Meyer de eentonigheid volledig te vermijden en brengt een indrukwekkende plaat.
Erlen Meyer bevindt zich in de sludge/post-metal/blackmetal/posthardcorehoek, maar weet daarbinnen wel zijn eigen hoekje te vinden. De band verliest zich niet in lange composities met hard/zacht-dynamiek, maar brengt meer een doelgerichte donderende groove en intensiteit die je ook bij bands als LLNN, Will Haven en Celeste hoort. De band pakt van alle drie de eerder genoemde bands elementen en smeedt die tot een enerverend geheel: de ronduit massieve muur van geluid met interessante accenten (LLNN), meedogenloze en emotionele hardcore met gepijnigde schreeuwen (Will Haven) en een gitzwarte en hopeloze sfeer (Celeste).
Zes jaar geleden kwam het debuut van het Franse Erlen Meyer uit: een plaat met een zwarte rand door het overlijden van drummer Romain Djoudi. Behoorlijk intens, maar ook eentonig. Op plaat twee weet Erlen Meyer de eentonigheid volledig te vermijden en brengt een indrukwekkende plaat.
Erlen Meyer bevindt zich in de sludge/post-metal/blackmetal/posthardcorehoek, maar weet daarbinnen wel zijn eigen hoekje te vinden. De band verliest zich niet in lange composities met hard/zacht-dynamiek, maar brengt meer een doelgerichte donderende groove en intensiteit die je ook bij bands als LLNN, Will Haven en Celeste hoort. De band pakt van alle drie de eerder genoemde bands elementen en smeedt die tot een enerverend geheel: de ronduit massieve muur van geluid met interessante accenten (LLNN), meedogenloze en emotionele hardcore met gepijnigde schreeuwen (Will Haven) en een gitzwarte en hopeloze sfeer (Celeste).
* denotes required fields.
* denotes required fields.