Snarky Puppy - Immigrance (2019)

Van de week kwam al de tweede single voorbij tussen de Spotify suggestie's Bad Kids to the Back, terwijl de eerste single al eerder geruisloos aan mij voorbij gegaan was. Xavi (Official Audio) - YouTube

Het klinkt weer prima maar ze hebben voor mij hetzelfde nadeel als andere instrumentale acts: ik hou van zang. Albums als deze zijn meer voor later op de dag / avond op de achtergrond terwijl andere dingen mijn aandacht vragen. Instrumentale albums als deze komen vaak niet verder dan 3 luisterbeurten, ondanks al hun vakmanschap en Grammy's (en nominaties).

Het meer ingetogen Coven spreekt me bij de eerste beluistering het meest aan, met gedempte trompet en Hammond-orgel, en het zoete gitaarspel doet denken aan George Benson.

Het visgraatje op de hoes doet meteen denken aan het meesterwerk van Ska Rockers Fishbone - Truth and Soul (1988)

Ik kende Snarky Puppy alleen omdat iedereen het erover had, en ik dacht dat het een soort alt.rock band was.

Nu ik platen van afzonderlijke leden heb gehoord, bedacht ik me dat Snarky Puppy wel eens in de hoek van de funk/fusion zou liggen, en dat klopt.

Zonder nou direct met allemaal vergelijkingen te gooien (Soulive, Lettuce, Herbie Hancock etc.) kom ik tot de wonderlijke veronderstelling dat dit helemaal 'mijn ding' is. Heerlijke jamfunk door een flinke groep topmuzikanten. Nu komt de taak om alle oudere platen ook tot mij te nemen.

Jemig, wat is dit heerlijke, aanstekelijke en vrolijke muziek. En zo ontzettend funky en waanzinnig goed ingespeeld. Snarky Puppy: ik ben fan!

Hee, een nieuwe Snarky Puppy, die heb ik eerder dit jaar dus even gemist. Ik weet inmiddels al wat langer wat voor heerlijke muziek deze gasten maken. Ja, dit zit absoluut in de hoek van de crossover-jazz en fusion. Al had ik dat aanvankelijk ook niet door; de naam deed ook mij aan andersoortige muziek denken.

Wat mij betreft aan van de interessantste bands van de laatste jaren. Ik heb de voorgaande twee albums, maar ben nog niet dieper in hun verleden gedoken. De hierboven genoemde track, Xavi, borduurt in elk geval lekker voort op de muziek van Culcha Vulcha. Benieuwd naar meer van deze nieuwe release. Ik ga eens luisteren, want ik zie dat het hele album op YouTube staat.

Even Us is echt een prachtige song, een beetje een melancholisch oosters gentinte song, met een mooi strijkersarrangement. Het neigt wat naar de spiritual jazz zelfs. Erg mooi gedaan.

Xavi is trouwens ook een beest. Wat een avontuurlijke track vol verrassingen en wendingen. Bijna progressive rock, maar dan groovy

Halve punt erbij voor deze magnifieke plaat. Komt deze dan in mijn eindlijst? Ik dacht het wel!

Die heb ik gemist. Ben benieuwd en gaat op m’n playlist.

Dit komt wel erg 'middle of the road' op me over. Had hier meer van verwacht.

Verklaar je nader. Ik ben wel benieuwd naar wat dit zo middle-of-the-road maakt. Wat had je precies verwacht? Had het wat rauwer gemogen of experimenteler? Ik ben wel benieuwd.

De muzikanten klinken zeer vakkundig, maar het is zo... saai. Alsof alle durf ontbreekt in de muziek.

Die was er in het begin van de zeventig natuurlijk veel meer.
Ik ga met je mee, dat het allemaal wat netjes klinkt. Maar binnen die kaders vind ik het aangenaam genoeg voor een voldoende (maar ik vind jaren 80 fusion ook weer prima).

Wat is trouwens een tip van jou, wat qua moderne muziek wel wat gewaagder is?

Ja er is zeker veel 'middle of the road' jazz fusion gemaakt!

Binnen de moderne jazz-hoek? Om maar drie namen te noemen: Vijay Iyer Sextet, Nels Cline, Kamaal Williams...