Cats in Space - Day Trip to Narnia (2019)

De 6-mans formatie Cats In Space heeft recent zijn derde album uitgebracht. Bekendste lid van deze Engelse band is de zanger. Paul Manzi is tevens lid van de progressieve rockband Arena. Met die band en de muziek van Arena heeft “DAY TRIP TO NARNIA” niets te maken. Je zou de muziek kunnen omschrijven als AOR powerpop. Je hoort er onder andere muziek van Electric Light Orchestra, Supertramp, Queen, The Sweet en Slade in terug. Een feest der herkenning of een gevoel van teleurstelling? Het eerste, want elke song op dit schijfje ademt enthousiasme en geïnspireerd uit en er wordt op hoog niveau gespeeld en gezongen. Het ruim 26 minuten durende “THE STORY OF JOHNNY ROCKET” vormt het belangrijkste deel van “DAY TRIP TO NARNIA”. Dit epos is het slotstuk van dit ruim 54 minuten durende album en daar komen genoemde inspiratiebronnen stuk voor stuk voorbij. Psychedelische rock, gevolgd door typische glamrock seventies rock, overgaand is disco uit de jaren ’70, pop met Queen-achtige koortjes, daarna hoor je een track met Electric Light Orchestra-achtige arrangementen, gevolgd door een mooie ballad met hemelse zang van Manzi en het laatste deel is een popsong met een lekker ritme. Voordat dit epos begint, ben je al in de stemming gebracht met 7 op zichzelf staande songs, die niet onder doen voor de rest. “DAY TRIP TO NARNIA” is een “trip to the seventies” zonder dat het plagiaat of een kopie wordt. Prachtig album van een band die weet wat ze doen!

Mooie recensie! Heb deze band sinds kort 'ontdekt'. Heerlijke muziek! Ga me er de komende tijd zeker meer in verdiepen. Heb van dit nieuwe album enkel Tragic alter ego gehoord middels de 'Release radar' op Spotify. Als de rest van het album in die lijn ligt dan kan er weinig tot niks mis gaan

Na livealbum Cats Alive! verscheen Day Trip to Narnia als derde studioplaat van het Britse Cats in Space. In de begintonen zitten we in de sneeuw van de hoes: het is inmiddels een traditie van de groep om een album te beginnen met geluiden die corresponderen met de hoes.
Het verhaal van Narnia van C.S. Lewis keert terug aan het begin en einde van dit album. Verder staan er losse nummers op, niets te maken hebbend met het fantasyverhaal.

Uiteraard zijn de nummers pakkend en meezingbaar, waarbij ik diverse liedjes op mijn afspeellijst zette. Dat zijn She Talks too Much, Hologram Man, Tragic Alter Ego, Silver and Gold, Unicorn en de eerste drie delen van The Story of Johnny Rocket, waarvan het eerste deel het korte Space Overture is.
Allerlei associaties met de klassieke hardrock van de jaren '70 duiken weer op, met als meest opvallende Unicorn, waarvan ik bij het intro steeds denk dat Sunny van Boney M begint, dankzij de hi-hat die door een effect wordt gehaald; en deel 3 van het Johnny Rock-epos, Thunder in the Night, waar hardrockdisco klinkt als een vervolg op Kiss' I Was Made for Loving You.

Wat net wat minder is dan bij het debuut en vooral hun laatste album Kickstart the Sun (2022): de onweerstaanbare neiging tot meezingen en ook ontbreken de pure popliedjes zoals die op het debuut stonden, zonder scheurende gitaar.
Tegelijkertijd moet je van goeden huize komen om die jaren '70 straffeloos te recyclen, maar hé, dit zijn de Cats in Space! Goede liedjes die werken: een dikke 7.