Ariana Grande - Thank U, Next (2019)

Opvallend dat er nu al een nieuwe is. Ben benieuwd of ie kan tippen aan het geweldige Sweetener. Ze zullen sowieso wel met elkaar verbonden zijn, gezien de opdekophoezen.

Poeh, sterkte plaat weer hoor. Ik vermoed dat deze ook veel mensen zal aanspreken die afhaakten bij sweetener; dit is weer heerlijke donkere R&B.

Zelf vond ik nu net sweetener zo fantastisch en deze gaat het er net niet bij halen, maar als je die twee platen samen neemt (is toch een soort tweeluik) is dit met afstand het beste wat Ariana tot nu toe heeft gedaan.

Favoriet: 7 Rings. Wat een banger.

Ene recensent van OOR maakt zich alvast onsterfelijk belachelijk met dit stuk.

Zo zeg, wat kinderachtig. In een aantal punten wil ik hem best gelijk geven - het overmatig gebruik van ad-lips bijvoorbeeld - maar de toon is wel heel zwak en bevooroordeeld.

Prima stuk juist. Het houdbaarheidsargument en de huppellige zangmaniertjes van la Grande weerhouden mij wederom succesvol van het luisteren van dit werkje.

Ik sta volledig achter zijn recensie. Het had met wat meer diepgang geschreven kunnen worden, maar eigenlijk verdient dit album dat ook weer niet echt.

Geen aandacht aan schenken. Dat jochie schreeuwt al jaren onzin van de daken voor de clicks.

Heb je het nou over jezelf?

De intro is onnodig, die had niet gehoeven. Daarna vind ik zijn toon eigenlijk vrij normaal en onderbouwt hij de boel erg goed. Ik heb slechtere recensies van hem gelezen. Inhoudelijk ben ik het ook grotendeels met hem eens. Zoals wel meer popsterren doet ze aan overdreven zingen. Niet in dienst van de nummers, maar etaleren wat ze met haar stem kan. Ronduit irritant en het maakt de muziek onluisterbaar. Verder was de oppervlakkigheid mij ook opgevallen. Je zou inderdaad zeggen dat met haar ervaringen, er een veel diepgaander album in het vat zit. Maar ik denk dat play counts belangrijker zijn. Of ze heeft het gewoon niet in zich, dat kan natuurlijk ook.

Nee, qua pop zet ik liever iets anders op.

Dank je wel, volgende ... en hopelijk kan de volgende wel zingen en heeft ze iets te bieden.

Ik heb deze niet eens gelezen hoor. Als ik zijn naam zie staan begin ik er al niet eens meer aan.

Ik herken overigens geen van de punten die jij opnoemt. Die zou ik zelf ook erg storend vinden, maar ze zijn in mijn ogen niet van toepassing op haar laatste twee albums.

Moet het dan persé diepgaander zijn. Ze is een tieneridool die in de fase verkeerd dat ze rijp zou kunnen zijn voor meer persoonlijker werk. Waarschijnlijk wil ze nog twee platen in een korte tijd uitbrengen, waarmee ze schatplichtig is aan haar fans. Dat is een jongere doelgroep die niet zit te wachten op zware teksten. Ariana zit nog steeds in de entertainmenthoek, en kan zeker wel zingen. Beyonce leverde ook pas met Lemonade een meer directe plaat af, toen was ze al een eind in de dertig. Ariana Grande heeft veel mee gemaakt, en is volwassen genoeg om dit dus niet met ons te delen. Juist deze keuze maakt ze een sterke persoonlijkheid. Ze blijft voornamelijk de vertolkster van hitgevoelige songs, al wil men dit graag anders zien. Iemand die op televisie een amusementen rol heeft, wil ook niet vanzelfsprekend scoren met een serieus praatprogramma. Ieder zijn kwaliteiten, Ariana voelt feilloos aan waar die van haar liggen.

Daar heb je ook wel gelijk in. Het hoeft niet perse diepgaand en ik luister zelf ook genoeg oppervlakkige muziek. Het is idd meer dat de buitenwereld, inclusief ik, het wel verwacht/hoopt na zo'n tumultueuze periode. En in mijn ervaring komen de mooiste platen ook vaak voort uit leed, dus je hoopt dan op iets specialers dan de pop die het nu is geworden.

Het is ook niet dat diepgang alleen een vereiste is, maar dat kunstmatige zingen, is wat mij betreft zeer storend. Ariana is niet de enige, of eerste, die zich hier schuldig aan maakt, maar het is erg jammer. En onbeluisterbaar.

Heeft ze ooit anders geklonken?
Volgens mij is dit haar manier van zingen. Je verwacht van Adele toch ook niet dat ze op haar volgende plaat klinkt als Ariana Grande omdat we die hese roker stem nu ondertussen wel kennen, net als het verdriet dat ze in deze fase van het leven heeft. De maniertjes in de zang van Grande zijn haar handelsmerk. Je vraagt aan Messi toch ook niet of hij voortaan met de hand wil scoren in plaats van zijn voeten.

Wat betreft haar manier van zingen: ik snap het gebruik van het woord kunstmatig niet. Ze had ook netjes de toonladder kunnen volgen, maar ik weet niet of dat de plaat interessanter of leuker had gemaakt. Ik hoor een zangeres die haar stemcapaciteiten gebruikt om kleur te geven aan haar muziek. Ze gebruikt haar stem op diverse manieren, dat houdt het voor mij juist interessant. Voor mij zijn de vocalen op deze plaat een toegevoegde waarde. Ik heb ook niet het idee dat ze dit doet om te laten zien hoe goed ze kan zingen, dat is ook maar een interpretatie. De vocalen lijken me hier net zo goed in dienst van het grotere geheel. In dienst van het liedje vind ik maar een merkwaardige term: de zang is onderdeel van het liedje. Dit is gewoon een plezierige popplaat en Ariana zingt ook met plezier.

Dan wil ik even ingaan op de recensie van Randy Timmers, en de kritieken op het gebrek van diepgang. Het probleem van zijn recensie is dat het meer over zijn persoonlijke voorkeuren zegt dan over de plaat. Dat is in ieder geval wat ik uit de recensie haal: Randy Timmers ziet muziek als kunst, en kunst moet iets vertellen, moet diepgang brengen, etc. Echter: dit is nooit de intentie van Ariana Grande geweest, gok ik. Ik hoor iemand die vermakelijke popmuziek wil maken. Neem nou disco. Is disco per definitie slecht? Voor Timmers wel, als ik die recensie lees, want disco vertelt helemaal niks, disco brengt nul komma nul diepgang, disco is gewoon bedoeld om op te dansen, om plezier op te hebben. Dat is dus niet wat Randy Timmers in muziek zoekt. Prima, maar dan lijkt hij me niet de persoon om een dergelijke plaat te recenseren.

Randy zegt ook: "Maar zoals de doorgewinterde muziekliefhebber weet: iets wat écht goed is, hoort helemaal niet meteen lekker te zijn." Met deze zin komt hij op mij over alsof hij doelbewust wil provoceren. Ik kan er persoonlijk niks mee, want ik herken die ervaring helemaal niet. Hij lijkt zijn persoonlijke ervaring te veralgemeniseren. En bovendien: wat is een doorgewinterde muziekliefhebber? Hij lijkt zich daarmee boven de mensen te stellen die dat niet zijn: mensen die naar Ariana Grande luisteren. Maar wat als je ontzettend van commerciële popmuziek houdt, en daar veel tijd aan besteedt, graag naar concerten van grote popsterren gaat, en daar juist heel veel uit haalt. Ben je dan geen doorgewinterde muziekliefhebber? En ik: ik hou zelfs zo van muziek dat ik mijn studie eraan ben gaan wijden. Ik ben het blijkbaar ook niet. Het zijn alleen mensen die zijn visie delen dat muziek diepgang MOET bieden.

Voor mij heeft muziek meerdere functies. Net als films, series, boeken, etc. Ik kijk graag naar series die we nieuwe inzichten geven, me aan het denken zetten of me erg raken, maar dat neemt niet weg dat ik ook veel plezier haal uit een goede comedy. En als je daar tijdens het kijken erg veel plezier aan beleeft maar er daarna niet meer aan denkt, is dat nog steeds een goede comedy, zou ik zeggen.

Dan komt het punt dat Ariana een rotjaar heeft gemaakt, maar wáárom komt dat niet terug in haar muziek? Eh, iedereen verwerkt ellende op zijn eigen manier. Misschien heeft zij geen behoefte om haar diepere emoties met de wereld te delen? Of misschien verwerkt ze het juist door middel van positiviteit: met veel plezier een leuke, pakkende popplaat maken. Want muziek mag ook gewoon leuk zijn. Het wordt alleen problematisch als je pretendeert dat het méér dan dat is, maar volgens mij doet Ariana dat helemaal niet. En in de categorie 'leuke popmuziek' kan iets ontzettend goed zijn. Maar als je dergelijke muziek op dezelfde manier gaat beoordelen als een diepgaande, emotionele, kunstzinnige plaat, en op zoek gaat naar dergelijke elementen, ja dan lijkt het een slechte plaat. Voor mij is goedgemaakte, oppervlakkige popmuziek overigens net zo goed houdbaar. Je gaat toch ook negatieve recensie over een ambientplaat schrijven waarin je zegt dat het totaal niet dansbaar is en dus een kutplaat is?

Dit beschrijf ik hierboven ook, alleen met minder woorden.

Heel goed verwoord, Arrie. Ik proef bij Randy Timmers ook altijd van die dingetjes tussen de regels door die ik persoonlijk erg vervelend vind.

Er straalt vaak dat wij-gevoel van af. Als in: wij, de elite der luisteraars die weten hoe het zit. Die de occasional listener wel even vertellen hoe je popmuziek dient te beoordelen, omdat wij dat niet kunnen/begrijpen.

Sowieso houd ik niet van dat verhevene wat muziek in hun oren moet zijn. Laat Ariana inderdaad lekker zelf weten hoe ze haar demonen overwint. Misschien is ‘luchtige’ muziek wel juist haar afleiding, weten wij veel. Wij hoeven dat niet voor haar te beslissen en het maakt de muziek ook niet per se beter of slechter.

Het punt dat Ariana door een rotjaar is gegaan maar dit niet in het album terug komt, is echt klinkklare onzin. Daar kan ik echt niet in mee gaan.

Eigenlijk gaat dit hele album van begin tot eind (misschien enkel met uitzondering van 7 Rings) over de emoties, onzekerheden en imperfecties van haar (liefdes)leven. Iets wat zowat heel 2017/2018 centraal heeft gestaan in de bladen. Dit kan niet duidelijker naar voren komen als bijvoorbeeld in Fake Smile en Ghostin. Vooral Ghostin, over Pete Davidson en Mac Miller. Beide prachtige nummers.

Ik was ook niet mega impressed on first listen. Maar de tweede luisterbeurt ben ik echt geconcentreerd gaan luisteren naar de lyrics en het heeft me toch echt wel impressed in z'n geheel. Daarnaast vind ik de producties op dit album echt heel strak. Mevrouw Grande heeft hier een zeer sterk album afgeleverd in my opinion.

Met dank aan Princess Nokia.

Also, yes, we zijn Randy Timmers aan het bashen! Wat een vervelende recensent is dat, vaak ook met z'n compleet irrelevante persoonlijke toevoegingen.

Fun fact: Ariana Grande is mij eigenlijk totaal onbekend. Natuurlijk ken ik enkele van haar hits, maar tot voor kort wist ik niet hij zij er uit zag en al haar privé-toestanden zijn mij volledig ontgaan. Eerlijk? Dat interesseert mij ook niet. Om maar te zeggen, van enig vooroordeel is hier geen sprake. Dat ik elk album meerdere keren beluister, heb ik al vaak gedeeld. Ook deze dus.

Met 2,5 sterren geef ik deze worp het voordeel van de twijfel. Voor mij klinkt dit als dertien in een dozijn, en vooral als vele andere concullega's die hip zijn op 't moment. Wat op zich geen probleem hoeft te zijn natuurlijk. Goede pop is goede pop. Maar wat mij betreft kan Grande zich daar niet van onderscheiden. Ook vocaal niet. Niet één song die zich in mijn hoofd weet te nestelen, niet één nummer waarbij ik de neiging heb aan de volumeknop te draaien. Het doet mij absoluut niets, op geen enkele manier. Meer nog, het is vooral erg veel van hetzelfde, waardoor het één langdurige brij dreigt te worden. En dan mogen de lyrics nog zo goed zijn -wat imo ook niet echt het geval is-, dat maakt dan nog weinig uit. Het gevoel dat overheerst? Thank you, next.

Een album waar de laatste 3 tracks het beste zijn. Wel apart.

Vind ik ook wel maf. Vooral omdat het ook nog eens de singles zijn. Wellicht hangt het samen met dat opdekopthema.

Gewoon een leuk, gevarieerd en goed toegankelijk album. Luister zelden naar acts zoals Ariana Grande en had moeite met vorige albums (kom dan niet voorbij 1/2/3 luisterbeurten of snel afgezet) maar dit is goed te doen. Eigenlijk vergelijkbare ervaring als met Beyoncé (2013), een andere act waar ik zelden naar luister.

Favorieten: Imagine / Needy / 7 Rings / Thank U, Next / Break Up with Your Girlfriend, I'm Bored en ook Fake Smile is niet slecht... heeft wat van Mariah Carey.

Beter dan Sweetener, maar minder dan Dangerous Woman en My Everything. 3,5*

Imagine (3:32) --- 3,5
Needy (2:51) --- 3,0
NASA (3:02) --- 3,0
Bloodline (3:36) --- 4,5
Fake Smile (3:28) --- 3,5
Bad Idea (4:27) --- 3,5
Make Up (2:20) --- 3,5
Ghostin (4:31) --- 3,0
In My Head (3:42) --- 3,0
7 Rings (2:58)  --- 3,5
Thank U, Next (3:27)  --- 3,5
Break Up with Your Girlfriend, I'm Bored (3:10) --- 3,5