Lou Reed - Hudson River Wind Meditations (2007)

Dat uitgerekend de grootste misantropische cynicus uit de popgeschiedenis gevallen is voor new age geeft me een wat misselijk gevoel. Of ben ik hier nu de cynicus?

Dit is geen Rock 'n Roll maar een perfekt album voor iederen die geinteresseerd is in meditation, bodywork en T'ai Chi. Je moet hiervoor open staan anders krijg je geen toegang.

Dit is een erg lastige. Je gaat Lou Reed luisteren omdat je de bekende stijl van Lou Reed goed vind. En dan krijg je dit voorgeschoteld. Het is voor mij lastig beoordelen of de heer Reed in dit genre iets goeds heeft gemaakt. Ik maak er 3-sterren van. Niet onaardig om eens te beluisteren, maar dit zal niet vaak in mijn playlist terechtkomen.

New Age van Lou Reed. Het idee al doet me denken aan dat ene nummer waarin meneer het volgende beweert: "Never taken drugs".

Deze meneer maakte zijn beste plaat toen hij flink aan de heroine, cocaine en andere middelen was. Sinds hij clean is, is zijn muziek dat helaas ook. Geef deze meneer even een lijntje!!!

Lou Reed heeft het experiment nooit geschuwd, maar dit gaat wel erg ver.

Zoals de titel aangeeft is het meditatiemuziek, dus innerlijke rust vinden etc. Ik vind dit wel erg duister, ik word er niet echt rustig van, en ik kan hier niet 'in opgaan'. Het doel van de muziek is dus mislukt.

Muzikaal gezien is hier ook niets interessants te vinden, tenzij je heel erg van minimalisme houdt. Lou doet wat hij zelf wil, en verdient daar lof voor, maar dit is geen geslaagd experiment.

Ons aller Pitchfork oordeelt anders.

Toen ik vanmorgen behoefte had aan iets meditatiefs, had ik niet gedacht bij Lou Reed uit te komen. Ik kende dit niet. Dit is een heruitgave en het is inderdaad het geplaagde Pitchfork die dit weer serieus oppakt en niet vanuit een Ome Lou als rock-beest wat gaat (be)(ver)oordelen.

En, wat vond je ervan? Of haal ik je nu uit je meditatieve staat?

Ik kreeg na dik 10 minuten weer trek in koffie en toen was ik er helemaal weer uit.

"It sounds like a chorus of worried tea kettles, maybe, or a very lonely spaceship whistling to itself, long after its crew has died" zegt Pitchfork over "Find Your Note", een track die ik prachtig vind. Ik heb niks met meditation, bodywork en T'ai Chi maar wel met ambient, en dit vind ik een geslaagde poging tot ambient van een rock-artiest. Move Your Heart vind ik wel iets té kaal in relatie tot de speelduur. Track 3 en 4 zijn lekkere toetjes.